MTBlog

2011

2011-12-28T02:15:00.000-08:00

Wyścigi
W sumie było ich chyba 17. Krótka statystyka:
- 1 x pierwsze miejsce (jednocześnie open i w kategorii)
- 5 x miejsce drugie
- 2 x miejsce trzecie
- 1 x miejsce czwarte
- 2 x miejsce szóste
Pozostałe wyścigi to dalsze pozycje jak 7-ma lub 46-sta.

Drużyna to wciąż Goggle Pro Active Eyewear Team. W sumie niby wiele nie dostajemy, ale zawsze na początek sezonu nowy strój, dwie pary okularów + skromne premie po kilku startach. W tym sezonie raz zdarzyło się nawet, że mieliśmy opłacone wpisowe i każdy w prezencie otrzymał izotnic. Dużo? Pewnie nie. Fakt jest taki, że jeździłbym i ścigał się tak czy inaczej na tych wszystkich zawodach, a jeśli przy okazji mam dostać strój i coś tam jeszcze, to czemu nie? Szkoda, że wyniki nie są premiowane, ale przystępując każdy wiedział na jakich wchodzi zasadach. Wkrótce okaże się jakie będą warunki działania w sezonie 2012.

Sprzęt. Zmieniam wciąż co jakiś czas, ale mimo wszystko pozostaję przy marce Scott. Od czerwca śmigam na treningach i wyścigach na Scott Scale Comp 29er. Wersja podstawowa, nieco ciężka jak na sprzęt wyścigowy (13kg), ale skuteczna w miarę jak wyniki pokazują. Zwłaszcza w terenie. Treningowo i wycieczkowo dzielnie służył mi Scott Aspect 20.

Wycieczki i wyprawy. Sezon 2011 to nie tylko wyścigi. Zaliczyłem dwie jednodniowe wycieczki po Zaborskim Parku Krajobrazowym, raz sam, raz z bratem. Ponadto 3-dniowy pobyt w Szklarskiej Porębie, gdzie właśnie z Markiem oraz Andrzejem T. pośmigaliśmy po górach - świetnie spędzony czas. I na koniec, w sierpniu, 5-dniowa wyprawa z sakwami wraz z herr Mucherem przez Pomorze, wybrzeże i Kaszuby.
Wyprawy i wycieczki zapamiętałem chyba nawet lepiej niż wyścigi. Sam już nie wiem, co daje mi więcej przyjemności.

Wkrótce znowu wyścigi i kolejne podróże. Tymczasem pozostają zimowe treningi. Zazwyczaj w deszczu...

Poniżej teledysk z wypadu w góry w lipcu.

Nowy blog

2011-11-08T23:45:00.000-08:00

Czekamy na wiosnę, czekamy na wyścigi. Tymczasem zostają wycieczki oraz treningi. W minioną niedzielę wybraliśmy się w kilka osób przez wrzosowiska do Bornego Sulinowa.

Od lewej: ja, Marek, Jarek, Seweryn.

Do relacji odsyłam do nowej strony, prowadzonej przez Marka: md-bike.blogspot.com . Link znajduje się także w pasku bocznym w dziale "Rowerowo".
Wkrótce chyba pokuszę się o jakieś podsumowanie sezonu, podobnie jak w latach ubiegłych.

Transwielkopolska Trasa Rowerowa, czyli jesienią na rowerze...

2011-10-30T07:09:00.000-07:00

Jesień to tradycyjnie czas, gdy weekendy można poświęcić turystyce, w miejsce wyścigów. Tym razem inspiracją dla dzisiejszej wycieczki - treningu, była inicjatywa poznańskich kolarzy MTB, którzy postanowili przejechać wielkopolską Turystyczną Trasą Rowerową. W tym celu pociągiem udali się do Okonka, skąd razem ruszyliśmy dalej. Z naszej strony obecni byli - Marek Dereszkiewicz, Wiesław Fidurski, Jan Biela oraz piszące te słowa - Sławek Dereszkiewicz. Skład ekipy poznańskiej można odnaleźć pod tym adresem .
Ze Złotowa wyruszyliśmy o 7.00, a o 8.21, na typowym polskim dworcu w Okonku, przywitaliśmy poznańskich podróżników.

Ulicami Okonka ruszyliśmy do miejsca startu trasy.

Pamiątkowe zdjecie, a zaraz po nim odjazd

Trasa jest dobrze oznakowana i dość szybka. Albo to my jesteśmy szybcy?

Wkrótce docieramy do okolic Jastrowia, do wysadzonego mostu kolejowego na Gwdzie. Most oczywiście został wysadzony po działaniach wojennych w 1945. My nie mamy z tym nic wspólnego.

Jedziemy dalej lasem. Trasa wciąż oznakowana wzorowo, nawet lepiej, niż na niejednym maratonie.

W Pleceminie następuje rozjazd. My ruszamy w stronę Złotowa przez Krajenkę, a grupa poznańska w kierunku Skórki i Piły. Poniżej od lewej - Jan Biela, Wiesław Fidurski, Marek Dereszkiewicz.

A jeszcze niżej - Jan Biela, Wiesław Fidurski i autor relacji - Sławek Dereszkewicz

W sumie wyszło mi 100 km i (15m). Czas jazdy 3:58.

Warto wspomnieć, że dzień poprzedni spędziliśmy także ciekawie. Wiesław Fidurski powiódł ekipę złotowskich mastersów nad stary most, niedaleko Płytnicy. Okazało się, że prócz niego nikt z nas wcześniej tam nie był. Konstrukcja, a raczej jej pozostałości, robią wrażenie.

Po aktywnie spędzonej części dnia, czas na coś innego. W Złotowskim Domu Kultury, w sobotę odbyła się impreza zorganizowana przez Złotowski Korpus Ekspedycyjny. Najpierw widzowie mogli obejrzeć podróżnicze filmy konkursowe, a na deser obejrzeć relację uczestniczki Sztafety Nowaka, z części wyprawy przez Namibię.

Więcej na temat powyższej imprezy będzie można znaleźć pod tym adresem .

A o naszej wspólnej złotowsko - poznańskiej wyprawie (a dla nas raczej jej fragmencie), mam nadzieję przeczytać wkrótce na tejże stronie: http://gpbiketeam.blogspot.com/ . Swoją drogą polecam, bo relacje z wyścigów są naprawdę interesujące.

Przy okazji polecam stronę redaktora Kurka, który także na swojej stronie zapowiadał dzisiejszą wyprawę.

Gdy kończę pisać te słowa, chłopaki wciąż jadą. Mam nadzieję, że idzie im dobrze i bezproblemowo. Ja idę zrobić sobie kawę...
zdjęcia: Sławek Dereszkiewicz, Wiesław Fidurski, Great Poland Bike Team

SD

Dodano 31.10.2011:
Dotarli zgodnie z planem. Oto link do relacji nr 1, relacji nr 2 , relacji nr 3 i relacji nr 4.

Sztafeta w Pile

2011-10-23T23:36:00.000-07:00

Na koniec sezonu, tradycją stało się uczestnictwo w pilskiej sztafecie MTB. Tym razem impreza została zorganizowana nie na ośrodku w Płotkach, lecz na trasie Family Cup. Na miejsce dojechaliśmy rowerami, poprzez pola i lasy, we trzech - ja, Marek oraz Jarek (Dopytała).

Oprócz nas, byli inni znajomi ze Złotowa i okolic - Andrzej Tomas, Kazik Kowalski, Janek Biela i Zdzichu Baran. Z Piły byli znajomi kolarze i kilka nowych osób. Rozlosowano dziewięć czteroosobowych drużyn. Często już na początku wynik był już łatwy do przewidzenia, no ale na tym m.in. polega ta zabawa. Zabawa, gdyż - jak co roku - w imprezie tej chodzi o wspólnie spędzony czas i wesołe zamknięcie sezonu.
Każdy zawodnik z drużyny miał do pokonania 3 okrążenia. Każdy team sam ustalał taktykę, czyli kolejność startu najmocniejszego i słabszych swoich zawodników. Większość decydowała się na wariant, że na ostatniej rundzie jadą najmocniejsi. Po 3 latach startów w tej imprezie, śmiem twierdzić, że nie jest to najlepsze rozwiązanie...

Poniżej start

Marek na trasie

Zmiany "D" w gotowości bojowej

Ja na trasie. Może niedużo, ale jednak sam dojazd do Piły zabrał troszkę energii...

Dekoracja zwycięskich teamów (Marek w grupie na II miejscu podium)

Moja drużyna niestety zdobyła najbardziej nielubiane, czyli IV miejsce. Drużyny Zdzicha, Kazika, Andrzeja i Jarka, także niestety nie załapały się na podium.
Po zawodach nastąpiło jeszcze losowanie drobnych upominków oraz można było do woli najeść się kiełbasy z griilla i/lub napić się kawy i pochłonąć trochę ciastek.
To już na pewno i niestety było ostatnie ściganie w roku 2011.
Na koniec link do strony współorganizatora, wraz z relacją.

XC w Szczecinku, czyli VIII Papieski Wyścig w Kolarstwie Przełajowym

2011-10-09T01:12:00.000-07:00

Kolejny ostatni wyścig w sezonie. Kolejne (szóste) w tym sezonie drugie miejsce. Impreza organizowana jest przez proboszcza Marka Kowalewskiego przy parafii Św. Franciszka z Asyżu. Ze Złotowa blisko. Z Jastrowia też. Poniżej my, czyli Marek, ja i Seweryn.

Trasa w Szczecinku była łatwa z jednym krótkim podjazdem. 10 okrążeń. Na trasie kategorii open dorosłych, stanęło nas około 20 zawodników.

W zasadzie już po kilkuset metrach sytuacja się wyklarowała. Na czele jechałem ja i jeszcze dwóch zawodników. Zmieniając się na prowadzeniu powiększaliśmy systematycznie przewagę. Na przedostatnim okrążeniu na prowadzeniu było nas już tylko dwóch - ja i Mateusz Zdanowicz - zawodnik z Człuchowa. Na finisz niestety, to mojemu konkurentowi zostało więcej sił, tak więc linię mety przekroczyłem tuż za nim. I tak nieźle. Zwycięzca był ode mnie 16 lat młodszy i miał karbonową maszynę. No, ale nic to. W przyszłym roku zapowiadam rewanż.

Niestety, szkoda że organizatorzy najwyraźniej nie dali rady ogarnąć i policzyć każdego zawodnika i skupili się na pierwszej trójce, stąd brak tu wyników Marka i Seweryna.
Impreza zrobiona bez wpisowego, kameralna i sympatyczna. Na miejscu można było obejrzeć mini zoo, zjeść ciepły posiłek, wypić kawę. Nagrody też niczego sobie. Wpisuję tę imprezę w kalendarz 2011.
Podziękowania dla Rafała Przybylskiego z serwisu xc-mtb.info za informację o wyścigu.
Na trasie widziałem wielu fotografów. Mam nadzieję, że wkrótce uzupełnię relację o więcej zdjęć.

Walka pod kwidzyńskim zamkiem - czyli finał Skandia Maraton

2011-10-03T00:16:00.000-07:00

Ostatni wyścig w sezonie, na który wybraliśmy się z Markiem do Kwidzynia. Nowa trasa, nowe miejsce. Lokalizacja, jak dla mnie, rewelacyjna. Krzyżacki zamek góruje w tym miejscu nad całą okolicą, a z parkingu przy boisku można było podziwiać go w całej okazałości. No, ale mialo być o wyścigu, nie o zamku... Tym razem zająłem nieprzyjemne, ale niezłe, czwarte miejsce.
Poniżej, z wygody, zamieszczam press release, a ponadto kilka zdjęć. Być może wkrótce zdobędę jeszcze jakieś fotki z trasy. Tymczasem...

W pięknej scenerii zamku w Kwidzynie miała miejsce finałowa edycja cyklu Skandia Maraton Lang Team. Impreza ta jest największą tego typu w kraju i jednocześnie robiona jest z największym rozmachem. W sobotnie przedpołudnie, w cieniu gotyckich murów, na linii startu stanęło w sumie 560 zawodników. Była tam też grupa reprezentantów naszego regionu, którzy wystartowali na trzech różnych dystansach. Zdzisław Baran, razem z innymi siedemdziesięcioma kolarzami, ścigał się na dystansie 86 km, gdzie zajął drugie miejsce w kategorii M5 (27 w open). Na dystansie 54 km ścigało się 193 zawodników, a wśród nich walczył Jarosław Dopytała, zajmując ostatecznie 14 miejsce w M3 (53 w open). Na tym samym dystansie piąty w M5 (65 open) był Wiesław Fidurski. Dystans 42 km „obstawiony” został przez 315 zawodników, w tym przez czwórkę z Krajenki, Złotowa i Lipki. W kategorii M3 czwarte miejsce (13 open) zajął Sławek Dereszkiewicz. W tej samej grupie wiekowej Marek Dereszkiewicz był czternasty (53 open). W kategorii M4 piąte miejsce (31 open) zajął Wit Łańcucki. Kazimierz Kowalski w grupie M5 zajął miejsce szóste (44 open).

Poniżej fotki z imprezy

Relacja w tvp Sport

2 x "Ł"

2011-09-25T11:25:00.000-07:00

Sobota: Marek - miejsce VI w M3 w maratonie szosowym (140km) - Łobez.
Niedziela dzisiaj: piszący te słowa - Sławek - miejsce II w M3 w BikeCross Maraton MTB - Łopuchowo (30 km).

Wyniki

Tym razem jako jedyny reprezentowałem Złotów i okolice. O g.11.00 wystartowało 114 zawodników dystansu 60km, a kwadrans pozniej moja grupa 32 km - 157 bikerów. Od samego początku trzymałem się czołowki, jednak na 3-cim kilometrze w przerzutkę wplątał się jakiś patyk. Stop i gonienie czuba stawki. Poszło wzglednie szybko, jednak kosztowalo mnie sporo sił. Od okolo 15 km sklad czołowki ustabilizowal się i było nas 4-ech. Kilkaset metrów przed nami, co jakiś czas, było widać migającą między drzewami koszulkę Corrateca. To młody zawodnik, który jak się pozniej okazalo wygrał klasyfikację open.
Ponieważ finisz stanowił 3 km odcinek aslaltowy, a ja nie jestem dobry w tego typu szosowych finałach, dojechałem na końcu naszej mini grupki, co ostatecznie dało mi drugie miejsce w M3.
Super pogoda, fajna atmosfera, fajny dzień, ładny pucharek.
Wkrótce powinny pojawić się kolejne zdjęcia, które od razu zamieszczę.
Sławek

A ponizej relacja Marka z imprezy sobotniej na szosie.

MARATON SZOSOWY- ŁOBEZ 24.09.2011

24 września zamknąłem sezon zawodów szosowych w sezonie 2011. Do startu przystępowałem z z wątpliwościami, gdyż dwa dni przed imprezą dopadło mnie przeziębienie wraz z osłabieniem i gorączką, co postawiło pod znakiem zapytania mój udział. Do tego pierwszy start na dystansie blisko 140 km. Jednocześnie mieliśmy wraz z kolegami szosowcami bardzo dobrze ustawiony skład grupy, czyli: Seweryn, Andrzej, Tomek, ja oraz bardzo mocni zawodnicy, czyli mistrzowie Polski z Nowogardu. Bardzo mnie to zmotywowało i dawało szansę na osiągnięcie całkiem dobrego rezultatu. Jak zapowiadali mistrzowie od pierwszych sekund poszedł iście sprinterski ogień ponad 60 km/h. Po pierwszych pięciu kilometrach puściłem koło, ponieważ uznałem, że to nie ma większego sensu na dłuższa metę w moim stanie, prawie cztery godziny jazdy przede mną, a i tak z pewnością grupa podzieli się prędzej czy później.

Jechałem samotnie, stabilnym mocnym tempem i około 20 kilometra doszła do mnie grupa zawodników z Piły, którzy startowali trzy minuty po mnie. Zaprosili mnie do siebie. Prędkość wzrosła, a jazda w grupie dała mi trochę wytchnienia. Około 40 kilometra po krótkich ustaleniach z dwoma innymi zawodnikami- z Piły i Szczecina postanowiliśmy zostawić grupę. Jak się później okazało była to dobra decyzja. Zaczęliśmy jechać w trójkę dynamicznie, kolejno dając sobie dobre zmiany i zgodnie współpracując. Ta akcja zadziałała na mnie mobilizująco. Za chwilę ukazali się nam Andrzej z Tomkiem, którzy również odpadli z początkowej grupy. Zabrali się z nami- przynajmniej przydali się do pracy. Kolejno ukazywali się zawodnicy startujący przed nami. Ci którzy mieli siłę, zdołali się do nas podczepić. Trasa interwałowa i selektywna, dużo pagórków i większych wzniesień. Zaczęło się szarpane tempo- raz lepsze, raz gorsze zmiany, niektórzy nie byli chętni do pomocy, albo nie mieli takiego zamiaru. Powoli zaczął powstawać duży peleton, a część kolarzy zaczęła się po prostu wozić innym na kole. Na setnym kilometrze skończyły mi się zapasy napojów i miałem chwilowy kryzys. Na szczęście poratował mnie Tomek, który użyczył mi swojego bidonu. Końcówka wyścigu to nagłe zrywy i kontry, próby sił i wzajemne sprawdzanie się. Jeszcze tylko sprint na krótkim, ostrym zakręcie do mety i już po wszystkim. Teraz podziękowania, komentarze i gratulacje za wspólne akcje kolegów z grupy. Okazuje się, że Seweryn dał radę utrzymać się z zawodnikami z Nowogardu i dojechał w czołówce. Jak mówił, lekko z nimi nie miał... Podsumowując, przebieg wyścigu uważam za ciekawy i wnoszący kolejne spostrzeżenia z jazdy na szosie.

WYNIKI:

OPEN Miejsce w kategorii: czas:

3 Seweryn Kacprzak M3(2) 135 km szosowy 03:29:44

11 Marek Dereszkiewicz M3(6) 135 km szosowy 03:52:19

12 Andrzej Karłowicz M5(4) 135 km szosowy 03:52:19

13 Tomasz Kępiński M2(2) 135 km szosowy 03:52:21

Na dystansie sklasyfikowano 112 zawodników.

Link do wyników:
http://www.ravtec.nazwa.pl/tkkf/maratonrowerowy/wynik.php#startopen

Marek

Maraton Michałki w Wieleniu

2011-09-17T12:43:00.000-07:00

Rok temu - miejsce I. Dwa lata temu - II. Co można było obstawić? Na dystansie 30 km udało mi się zająć trzecie miejsce w M3 zaraz za Filipem Niewiadą (Corratec Team) i Mateuszem Łangowskim (Thule Team).

Ale oczywiście nie tylko ja byłem w Wieleniu. Na miejsce, razem z Markiem, dotarliśmy wspolnie z Jarkiem Dopytałą i Witem Łańcuckim. A było jeszcze więcej znajomych. Poniżej krótkie podsumowanie - kto? ile? w jakim czasie? w jakim wieku?

Na dystansie 30 km w kategorii M3 trzecie miejsce podium zdobył Sławomir Dereszkiewicz (0:59:28) ze Złotowa. Na tym samym dystansie, pierwsze miejsce w kategorii M4 należało do Wita Łańcuckiego (01:02:56) z Lipki. Marek Dereszkiewicz (Złotów) oraz Seweryn Kacprzak (Jastrowie), obaj w kategorii M3, także na dystansie 30 km zajęli odpowiednio dwunaste (1:04:29) i czternaste (1:06:25)miejsce. Z dłuższą trasą 60 km zmierzył się Jarosław Dopytała M3 z Lipki, który zajął szóste miejsce w kategorii, z czasem 2:23:56. Ten sam dystans wybrali Andrzej Karłowicz i Wiesław Fidurski ze Złotowa oraz Kazimierz Kowalski z Krajenki – wszyscy trzej w kategorii M5. Tutaj najlepiej spisał się Wiesław Fidurski zajmując siódme miejsce (2:35:34), następnie Kazimierz Kowalski – miejsce dziewiąte (2:36:45), a dwunasty był Andrzej Karłowicz (2:41:29).

Wit Łańcucki - I w M4

Jarek Dopytała - VI w M3 na 60km

Marek i Seweryn - "Jasne, że jasne"

Zdjęcia: MD, SD

V Szosowe Mistrzostwa Piły

2011-09-12T00:04:00.000-07:00

Piła - miasto 30 km od Złotowa, stąd mój udział w imprezie szosowej. Jeśli dodać świetną pogodę i udział wielu znajomych, to wręcz należało się tam pojawić. Co prawda mój rower MTB - Scott SCale 29 z oponami 2.25 pasował tam tak sobie, ale na szczęscie była osobna kategoria dla takich przypadków. W sumie przez dwa dni zawodów, na okolo 120 zawodników, dwudziestu paru stanowiło MTB. Ponieważ była to impreza dla szosowców, w MTB nie było kategorii wiekowych. Szosa nie jest moim żywiołem, więc przynajmniej moglem podejść do imprezy bez większych oczekiwań. Tym bardziej szóste miejsce w sobotniej indywidualnej jeździe na czas oraz szóste w jeździe ze startu wspolnego uważam za całkiem niezłe (oczywiście mowa o kategorii MTB). Dzięki temu, że dekorowano pierwsze szóstki, przynajmniej załapałem się na pamiątkowe dyplomy.
Kilka zdjęć z soboty i niedzieli.

Upominki, nagrody, loteria, sympatyczna obsługa zawodów, sprawna organizacja, dobra pogoda, słowem udana impreza.

Link do relacji z asta24.pl

Galeria Aktywna Piła

tekst: SD
foto: TD, MD

MARATON SZOSOWY- PĘTLA DRAWSKA, CHOSZCZNO 3.09.2011

2011-09-04T23:09:00.000-07:00

Ponownie relacja szosowa. Oczywiście to nie moja "branża", więc relacja jest autorstwa Marka.

3 września wraz kolegami szosowcami wziąłem udział w maratonie szosowym „Pętla Drawska” w Choszcznie. Wystartowaliśmy na dystansie 107 km, na którym rywalizowało blisko 240 osób.

Tego dnia dopisywała pogoda. Większość trasy była względnie płaska, a jej część biegła przez pagórkowate tereny, gdzie podczas ucieczek grupy dzieliły się na mniejsze. Tempo peletonu było dosyć wysokie, średnia na całym dystansie wyniosła ponad 37km/h. Tradycyjnie emocjonujące były przetasowania w grupie, nagłe zrywy i walka o finisz.

W kategorii M3 piąte miejsce zajął Seweryn Kacprzak z Jastrowia (15 open), natomiast ja zająłem miejsce siódme (21 open). Pierwsze miejsce w grupie M6, czyli zawodników powyżej 60 roku życia zajął Zbigniew Betscher ze Złotowa (17 open). Trzecie miejsce w M5 zajął Andrzej Karłowicz (22 open).

Marek Dereszkiewicz

Maraton Szosowy w Kołobrzegu 20.08.2011

2011-08-29T02:01:00.000-07:00

Kolejny materiał z udziału Marka i reszty ekipy złotowskich szosowców w zawodach w Kołobrzegu. Szczegóły w skanie artykułu z Panoramy Złotowskiej (kliknąć, aby powiększyć).

Powrót do Gryfa

2011-08-21T23:28:00.000-07:00

W tym sezonie wczoraj pierwszy raz w tym sezonie miałem okazję wystartować w Gryf MTB Maraton, do którego mam sentyment z racji faktu, że mój pierwszy wyścig MTB (2006 rok) był właśnie z tego cyklu. Co ciekawe wczoraj otrzymałem nr startowy 204, dokładnie taki sam, jaki miałem w cyklu Gryf MTB w roku 2006.
Ale do rzeczy. Oprócz mnie startował także Marek, był Sewryn z Jastrowia, a ze Złotowa Wiesław Fidurski i Andrzej Karłowicz. Wszyscy jechaliśmy na dystansie 40 km.
Mi udało mi się wywalczyć drugie miejsce. Do pierwszego zabrakło dosłownie sekund. Marek był 13.
Na podium był także Wiesław Fidurski - III miejsce w M5 oraz Wit Łańcucki z Lipki - I w M4.

foto: TD

Expedition IV (jak 4 żywioły)

2011-08-18T13:35:00.000-07:00

Kolejna po roku, wyprawa z sakwami. I tym razem w stronę morza. Róznica była taka, że tym razem o 1 dzień dłużej, a i trasa odrobinę dłuższa, a także fakt, że nie jechałem sam. Ruszyliśmy we dwóch z Muchą.

Start nastąpił w piątek 12.08. Spotykamy się w wiosce Wyczechy i ruszamy w stronę jeziora Szczytno. Obóz rozbijamy po ciemku, w lesie, nieopodal jeziora i strumyka. Mam okolo 70 km na liczniku. Rano dopiero możemy się nieco rozejrzeć gdzie właściwie jesteśmy...

...oraz umyć zęby.

Much - niczym stary czarownik, przygotowuje śniadanie.

Takie widoczki na Kaszubach są dość częste.

Czarne chmury. I nie chodzi o pewien polski serial.

Kolejnego dnia docieramy do Słowińskiego Parku Narodowego. Zrobiliśmy 149 km w tym dniu. Tradycyjnie rozkładamy się po ciemku, a noc spędzamy po wiatą. Gdy następnego dnia, około 7.00 rano, robimy porządki nadjeżdzają pierwsi... grzybiarze. Cóż, prawie jesień tego lata...

Docieramy do celu.

Wybrzeże chwialmi ma około 200 metrów szerokości, a momentami niecały 1 metr.

Dzięki ciotkom Muchy, kolejną noc spędzamy w prowadzonym przez nie pensjonacie. Mamy własny aprtamencik, zostajemy poczęstowani sutą kolacją, a rano obfitym śniadaniem.

Czas ruszać dalej. Czasami asfaltem, czasami polami i lasami.

Much zaczyna mieć problemy z kolanem.

Chwilami ścieżka niemal znika. Ale za to ładnie jest.

W jednej z wiosek w sercu Kaszub trafiamy na zapowiedź czegoś w rodzaju festiwalu słonecznikowego

Słońce chyli się ku zachodowi, a my rzecz jasna wciąż jedziemy.

Obóz, jak zwykle, zakładamy niemal po ciemku. Chociaż i tak wcześniej niż w poprzednich dniach. Zasłużony wypoczynek przy ognisku i posiłek po około 130 km w tym dniu.

Rano widać nieco więcej.

Mamy wtorek 16.08. Ruszamy dalej. W końcu jest niezła pogoda.

Nadchodzi moment pożegnania. Tu nasze drogi się rozchodzą. Mucha rusza do Złocieńca, ja do Złotowa.

Foto licznika 2 km przed Złotowem

Wyjazd bardzo udany. Było słońce, deszcz i wiatr. Dosłownie wszystkie żywioły, gdyż i ogień w ognisku też powinien być wzięty pod uwagę.
Po raz kolejny stwierdzam, że najlepiej budzić się w lesie, słysząc śpiew ptaków.

Sławek

Suchy Las - III miejsce

2011-08-08T00:57:00.000-07:00

Pierwszy wyścig po kilkutygodniowej przerwie. Zawody z cyklu Grand Prix Wielkopolski w Maratonach Rowerowych, tym razem gospodarzem był Suchy Las. Na miejsce zameldowaliśmy się z Markiem, był także Andrzej Tomas.
Najpierw odbyła się sesja foto drużyny Goggle Pro Active Eyeawear.

O 11.00 nastąpił start. Zawodników było 317. Dystans 36 i 63 km. Trasa w 50% poprowadzona zostala po asfaltach, co wcale mi się nie podobało. Wszyscy trzej wybraliśmy krótszy dystans.

Po wyścigu nastapilo oczekiwanie na loterię, wyniki i dekoracje. Czas spędziliśmy także w namiocie teamowym przymierzając wszystkie co fajniejsze okulary.

Wyników nie doczekali się wszyscy, lecz tylko zwycięzcy kategorii i dystansów. Miałem szczęscie być wśrod nich. Zająłem III miejsce w M3, z czasem 1:12:25. Dodam, że nie było łatwo. Konkurencja spora, wyścig szybki. Moja średnia to 30,86 km/h. Byłem też pierwszy z naszego teamu na tym dystansie.

Poniżej na trzecim miejscu podium.

Marek 8 miejsce w M3 z czasem 1:15:48, Andrzej też w M3 miejsce 12 - 1:16:41. Na naszym dystansie wystartowało 191 osób, w tym 52 w kategorii M3.

Wyniki.
I jeszcze kilka zdjęć naszego teamowego fotografa.

Sławek

I miejsce Marka w Klasyku Kłodzkim

2011-08-04T05:51:00.000-07:00

Relacja Marka ze zdobycia I-ego miejsca, poniżej:

Autor: Marek Dereszkiewicz

Klasyk Kłodzki- Zieleniec 30.07.2011

Ponownie spróbowałem swoich sił w zawodach szosowych. Tym razem podczas kilkudniowego urlopu na Dolnym Śląsku. Wspomnę, że Klasyk Kłodzki zaliczany jest do Pucharu Polski w Szosowych Maratonach Rowerowych tak jak m.in. Gorzów i Kołobrzeg. Z racji tego, że zabrałem ze sobą rower mtb, zapisałem się do tejże kategorii na dystansie 66 km. Pogoda w dniu zawodów nie zapowiadała się zbyt optymistycznie jak na tę porę lata, m.in. poprzez opady, mgłę i temperaturę 9 stopni na trasie. Nawet się ucieszyłem, że nie startuję na szosówce, bo w takich warunkach nie byłoby to ani bezpieczne, ani komfortowe. Pozostawienie szerokich opon także okazało się później dobrym wyborem. Grupy 6- osobowe startowały w odstępach 2- minutowych. Praktycznie od razu oderwałem się od mojej grupy i rozpocząłem mocnym tempem, systematycznie doganiając zawodników wcześniej startujących. Sama trasa miała charakter interwałowy z dużymi wzniesieniami. Podjazdy potrafiły ciągnąć się przez kilka kilometrów. Ważne znaczenie miało tu utrzymanie stałego tempa. Czułem dobrą dyspozycję i efekty wcześniejszych treningów na szosie. Na zjazdach dużo zyskiwałem przy prędkościach dochodzących niekiedy do 80 km/h. Zjazdy w Górach Orlickich po stronie Czech wymagały ciągłej koncentracji z uwagi na zakręty o 180 stopni. Miłym widokiem były wyprzedzane szosówki i inne rowery mtb na cieńszych oponach, na których część kolarzy jechało zachowawczo w deszczu w obawie o upadek. I tak mijały kolejne kilometry. Jechało się przyjemnie przy dopingowaniu czeskich kibiców i dobrym oznaczeniu trasy. Tuż przed polską granicą doszedłem grupę szosowców do których się przyłączyłem i dawałem im także zmiany. Jechałem z nimi tak przez kilkanaście minut. Ostatnie 5 kilometrów do mety to już samotna jazda na podjeździe do Zieleńca. Uzyskany wynik to 1 miejsce open i 1 miejsce w kategorii M3 dla rowerów mtb. Czas 2:36:17.

Film z pobytu w Szklarskiej Porębie

2011-07-29T12:38:00.000-07:00

Kilka minut z trzech dni w Szklarskiej Porębie

Szosowy Maraton Rowerowy - Gorzów 2.07.2011

2011-07-25T03:04:00.000-07:00

Tym razem, nieco po czasie, relacja Marka z wyścigu szosowego. Zatem coś dla odmiany poniżej.

Autor: Marek Dereszkiewicz

Szosowy Maraton Rowerowy- Gorzów Wielkopolski 2 lipca 2011 r.

Maraton rozpoczął się na nowoczesnym stadionie żużlowym im. Edwarda Jancarza. Tam też mieściło się biuro zawodów. Postanowiłem wystartować na tzw. dystansie mini liczącym 81 km. Niestety tego dnia nie dopisała pogoda. Nastąpiło znaczne ochłodzenie i praktycznie przez cały trwały dzień opady deszczu. Część osób zrezygnowała. Wystartowałem dość wcześnie o godz. 9:20 w grupie 15- osobowej.

Niestety na pierwszym, dużym rondzie policjant skierował nas w niewłaściwą stronę przez co straciłem około 5 minut na szukaniu właściwej drogi wśród ruchu ulicznego centrum miasta. Nasza grupa rozpadła się praktycznie po kilku minutach od startu na większych wzniesieniach jeszcze w Gorzowie. Strata czasu zadziałała na mnie mobilizująco i jechałem mocnym tempem doganiając zawodników startujących przede mną. Cały dystans blisko 90 km jechałem samotnie w strugach zimnego deszczu i wietrze. Mimo wszystko miałem dużą motywację, gdyż czułem dobrą dyspozycję tego dnia.

Końcówka to znowu przejazd w przez centrum Gorzowa i runda na stadionie jak podczas wyścigu Paris – Roubaix. Na pamiątkę pozostał ładny medal.

Wyniki. czas: 2:27:51. 5 miejsce w kat. M3, open: 28/159.

Marek Dereszkiewicz

Expedition III - Szklarska Poręba i okolice

2011-07-11T10:37:00.000-07:00

MTB, czyli kolarstwo górskie. Mieszkając na nizinach wypada chociaż raz na jakiś czas wybrać się z rowerem w prawdziwe góry.

Kto, co, gdzie, kiedy - patrz poniżej:

Uczestnicy: Sławek Dereszkiewicz, Marek Dereszkiewicz, Andrzej Tomas
Miejsce: Szklarska Poręba i okolice
Data: 8-10 lipca 2011.

Ponieważ wszyscy trzej mamy takie same stroje dodam, że: Sławek - kask czarny, Marek - kask żółty, Andrzej - kask biało czerwony.

Dzień I
Na miejsce docieramy po 13.00. Baza wypadowa - Dom Wczasowy "Do Słońca". Wszystko pasuje - słońce jest.

Spoza gór i rzek, wjechaliśmy do Czech. "Było nas trzech..."

Przed podjazdem pod skocznię narciarską w Harachovie należy zebrać siły posilając się tym i owym.

Docieramy pod skocznię

A nawet jeszcze wyżej. Andrzej aż łapie się za głowę. A może tylko zdejmuje kask, aby efektowniej wypaść na zdjęciu?

Z Harachova ruszamy przez Jakuszyce, a następnie odbijamy do wodospadu Kamieńczyk

Foto typu "tu byłem".

Dzień II. Postanawimy wybrać się do pobliskich Piechowic do bazy startowej Bikemaratonu. Decydujemy także, że wybieramy dystans Mega. Tym razem jako turyści. Bez numerów startowych.

Zjazd ze Szklarskiej do Piechowic to sama przyjemność. Po kilkunastu minutach docieramy na miejsce, gdzie w tłumie spotykamy naszego znajomego - Zdzisława Barana.

Zbieramy siły przed startem. Andrzej łapie pierwszą gumę. Poniżej trasa. Tego dnia objedziemy trasę oznaczoną na niebiesko. A i gum będzie więcej...

Jest gorąco. Na szczęście są też strumienie, a my nie jedziemy w wyścigu, a tylko jego trasą, więc mamy też czas.

Niedługo później Andrzej łapie drugą gumę. Ja łapię w kadry zawodników dystansu Giga. Minął nas też Zdzichu Baran, był jednak tak szybki, że nie zdążyłem nawet zrobić zdjęcia.

Po chyba 100 godzinach ruszamy dalej. Niedługo później Andrzej znowu naprawia dętkę. Ja w tym czasie reguluję sobie kierownicę. Nieliczne gzy, zmęczone upałem, atakują sporadycznie.

Kolejna dętka Andrzeja. Marek dokumentuje. Ja obserwuję. Andrzej pompuje.

Kolejny postój, kolejna fotka pt. "tu byłem".

Po każdej wspinaczce nagrodą jest zjazd.

Dzień III. Z założenia jazdy ma być mniej, gdyż po południu około 16.00 wyjeżdżamy. W planie Zakręt Smierci, kopalnia kwarcu Stanisław, Polana Jakuszycka, a na deser Wodospad Szklarki.

Na Zakręcie Smierci. Bardzo ładne miejsce.

Zjazd w teren i jazda pod górę w stronę kopalni. Żar leje sięz nieba. Z nas leje się pot.

Zazwyczaj jedziemy, ale czasami trzeba podprowadzić.

Docieramy do celu numer 1 dzisiejszej wycieczki

Dalej chyba się nie da...

Każdy musi udokumentować swoj pobyt na obcej planecie.

Następuje zjazd do Szklarskiej. Prosto do pizzeri, gdzie oczywiście zamawiamy placek po węgiersku i pierogi.

Po nabraniu sił ruszamy odnaleźć wodospad Szklarki. Ruszamy według znaków...

...Wodospadu ani widu, ani słychu. Co jakiś czas spotykamy innych zabłakanych turystów. Też szukają wodospadu. Także nie mogą go znaleźć. Postanawiamy ruszyć drugą stroną rzeki, gdyż po naszej nawet ścieżki już nie ma.

Bunkrów... tfu... tzn. - wodospadu nie ma, ale i tak jest za...iscie ;)

Następuje zjazd, a raczej podjazd do Szklarskiej i do hotelu. Spakowanie i odjazd. Akurat, gdy wyjeżdżamy zaczyna siąpić deszcz.

Podsumowując - wypad bardzo udany, pogoda doskonała. Dużo jazdy, a i czas na wyjście do miejscowego lokalu oraz partyjkę bilarda też się znalazł. Czas wykorzystany w 100% należycie.

Na koniec panoramka.

tekst: Sławek

foto: Sławek, Marek

MTB w Złotowie

2011-07-02T10:12:00.000-07:00

Wyścig całkowicie nieplanowany. Tylko dla wtajemniczonych. Dzięki przeciekom udało mi się jednak dowiedzieć co, gdzie i kiedy. Wyścig XC zorganizowany został przez złotowski LKS Drogowiec na znanej dobrze, nam miejscowym, trasie wokół amfiteatru.
Do ostatniej chwili nie mogłem zdecydować się, którego roweru użyć - mało wyścigowego Scott Aspect 20, czy Scott Scale 29 Comp. Ostatecznie z powodu błota postanowilem zaoszczędzić ulubionego twentyninera i pojechać na małych kołach Aspecta. Na plus przemawiała ich mała waga, używałem ich wcześniej w Scott Scale 50 w poprzednim sezonie. Niestety minusem był bieżnik. Race King 2.2 wedle opisu przeznaczone sąna suche warunki i twarde podłoże. Przekonałem się, że należy wierzyć opisom producenta. Koła buksowały, rower tańczył (całą noc poprzedzającą zawody padało). Pierwszy poślizg zaliczyłem po 30 metrach od startu, na pierwszym zakręcie. Nie zauważenie przeszkody bylo też spowodowane brakiem okularów, które zdjąłem z powodu wilgoci, a jako że posiadają szkła korekcyjne, zaparowują w takich warunkach momentalnie. Tak więc już od początku na pierwszym okrążeniu dałem z siebie wszystko na gonienie czołówki i nadrobienie strat. To spowodowało "zawieszkę" na drugim okrążeniu. Na trzecim sytuacja była ustabilizowana - dobrzy odjechali, słabsi zostali z tyłu i kolejne okrążenia pokonywałem samotnie.
Jeśli dodać, że moje przygotowanie było raczej kiepskie, całość zsumowała się na przecietną jazdę. II miejsce na podium w M1 mogę zawdzięczać tylko małej ilości startujących. Tak na tę chwilę wygląda sytuacja.
Zdjęcia poniżej w większośc dzięki Witowi Łańcuckiemu, któremu przy okazji dziękuję za nie i za doping na trasie.

Poniżej na podium - ja z lewej strony (II), Andrzej z prawej (III).

Maraton w Bytowie, czyli trust no one

2011-06-26T01:58:00.000-07:00

Do Bytowa oprócz kilkuosobowej reprezentacji Wielkopolski, w tym Rafała Przybylskiego z xc-mtb.info ,z którym udało mi się zabrać, zjechali przede wszystkim kolarze mtb z Trójmiasta i Kościerzyny. Oczywiście najbardziej widoczni byli miejscowi reprezentanci Baszty Bytów.
Impreza kameralna i lokalna została przygotowana w sposób profesjonalny. W porównaniu do roku ubiegłego na plus należy odnotować elektroniczny pomiar czasu.
Co do wyników, to były nawet niezłe. Na dystansie 30 km zająłem drugie miejsce w M3 (tracąc 4 sekundy do pierwszego), Rafał drugie w M4, Marek siódme w M3. W kategorii rodzinnej z Markiem zdobyliśmy miejsce pierwsze. Także na podium znalazł się mój stały rywal z M3, z dystansu 30 km, czyli Marcin Hemperek, który zajął trzecie miejsce.

Na dystansie 60 km nieźle pojechali Seweryn Kacprzak - 5 w M3 i Andrzej Karłowicz - 7 w M5.

Impreza sympatyczna, pozostał mi jednak mały niesmak po pewnym incydencie na trasie. Przez jakiś czas mianowicie, jechałem z dwoma zawodnikami Baszty Bytów. Jak to się zdarza, gdy trafią na siebie zawodnicy o w miarę wyrównanym poziomie jedzie się razem, dając sobie zmiany. Każdy na tym korzysta. W pewnym momencie zapytalem ich jakie kategorie wiekowe reprezentują. Jeden z nich rzeczywicie młody zawodnik, nie przekraczał jescze 20-ego roku życia. Drugi - Daniel Diks jak się później okazało - stwierdził, że jest z M2. Uznałem, że nie jesteśmy dla siebie konkurencją i spokojnie możemy współpracować. W pewnej chwili na jednym z lekkich podjazdów nawet zwolnilem, czekając aby chłopaki do mnie dołączyli. Jechało się sympatycznie, wymieniając uwagi. Kilometr przed metą obydwaj ostro ruszyliu do przodu. Dla zasady, ale bez szczególnego napiecia próbowalem ruszyć za nimi i udawało mi się trzymać kilkadziesiąt metrów za nimi. Na stadionie, na ostanich 200 metrach odpuścilem jadąc spokojnie, uznawszy, że nic to nie zmieni w klasyfikacji weikowej. Zmieniło. Kolega Daniel Diks był w kategorii M3. Gdy tuż przed dekoracją udało mi się go zlokalizować i zapytałem wprost, że deklarował chyba M2, w odpowiedzi usłyszałem: "No, tak mówiłem". Szkoda, że reprezentant takiego klubu jakim jest Baszta Bytów pan Daniel Diks nie spotkał się wcześniej z pojęciem fair play. A może się spotkał, lecz wyznaje zasadę, że cel uświęca środki? Po dekoracji nie zdążyłem go tylko zapytać jak bardzo jest dumny z tego pierwszego miejsca. W zasadzie takie zachowanie nie jest zabronione, a w niektórych kręgach kulturowych byłby to nawet powód do dumy i chwały. Niektórzy mogą powiedzieć "po co pytałeś? jesteś mocny, to jedziesz!". Też racja. Dobrze jest wyciągnąć nauczkę z każdego doświadczenia, a uczymy się na błędach. Tym razem nauka brzmi niczym zdanie z "Z archiwum X", czyli "trust no one" (nie ufaj nikomu). A trochę szkoda, bo do tej pory imprezy MTB kojarzyły mi się z sympatycznymi ludźmi i fair play. Mimo wszystko potraktuję to jako wyjątek potwierdzający regułę.
Na koniec fotka ciekawostka. Na dachu Skody Rafała są dwa rowery - jego bike na 26 calowych kołach i mój red tank, czyli Scott Scale Comp 29, twentyniner we własnej osobie :)

Wyniki 30 km

Wyniki 60 km

Scott Scale 29 Comp

2011-06-13T03:58:00.000-07:00

W końcu doczekałem się mojego wyścigowego 29era. Co prawda jest to najtańszy z serii Scott Scale 29, czyli Comp, ale stanowi dobrą bazę pod up grade.
Rower w rozmiarze M waży 13 kg (bez pedałów i gadżetów, typu pompka, licznik itd). Trzeba przyznać, że prowadzi się świetnie i jest calkiem zwrotny. Rozpędzony zdaje się być nie do zatrzymania. Ze względu na wagę i masę "budżetowych" kół nie nadaje się zbyt do zawodów XC, gdzie trasy są interwałowe, ale sądzę, że na maratonie w terenach północnej Polski będę mógł na nim trochę powalczyć o sensowne miejsce. Przynajmniej o to w kategorii wiekowej. W kolejnych sezonach, po wymianie kół na lekkie wyścigowe oraz pozostalego osprzętu, będzie można pomyśleć o poważniejszym ściganiu.
Kilka fotek poniżej.

Thule Cup w Chodzieży 12.06

2011-06-13T03:41:00.000-07:00

Guma w tylnym kole zmusila mnie do zejścia z trasy na drugim okrążeniu. Tyle tytułem wstępu. Rozwinięcie też nie będzie długie. Dodam tylko, że był też Marek (13-ty w M1) oraz Seweryn (10-ty w M1).
Warto dodać, że w Supermastersach wygrał Zdzisław Baran, pokonując zawodników o ćwierćwiecze młodszych od niego. Gratulacje!

Tutaj wyniki

SD

Zaborski Park Krajobrazowy II

2011-06-05T14:47:00.000-07:00

Powtórka z parku. Tym razem część północna, którą zwiedziliśmy wraz z Markiem. Baza wypadowa - Swornegacie. Kierunek zwiedzania - zgodnie z kierunkiem poruszania się wskazówek zegara.

Jazda niebieskim szlakiem. Pierwsze 20 km - piaskownica.

Chwilami szlak znikał wśród chaszczy... Chaszczów..?

Często musieliśmy sprawdzać, gdzie właściwie jesteśmy. I w którym kierunku dalej jechać.

Kąpiel w kryształowo czystym jeziorze, zagubionym w środku lasów

Wyprawa to nie tylko podziwianie krajobrazów. Czasami gałąź potrafi wyrwać wentyl.

Dystans: 46 km. Czas jazdy - 2h36min. Czas wyprawy: ok 4 i pół godzininy.

Zaborski Park Krajobrazowy / Park Narodowy Bory Tucholskie

2011-05-29T06:48:00.000-07:00

W ramach odpoczynku od wyścigów, wybrałem się na wyprawę, której celem m.in. było zrobienie tego co nie udało się 20 lat temu z kompanami, czyli obejście j.Charzykowskiego k/Chojnic. Kompani, którzy czytają wiedzą o co chodzi. Tym razem dokonalem tego samotnie i na rowerze.

Rzut oka na mapę. Start i koniec w Charzykowych. Poruszałem się zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara.

Poniżej szkic:

Wjazd w teren i po kilku kilometrach czas otworzyć mapę.

Wokół lasy i jeziora...

...rzeki, zwalone drzewa...

...prawie zawalone mosty...

...znowu jeziora...

Dąb Bartuś w Parku Narodowym Bory Tucholskie

Po podmokłych terenach można pospacerować suchą nogą, po drewnianym pomoście.

Po prostu ładne miejsce

Czas użyć samowyzwalacza, dla pewności, że naprawdę tam byłem

Poniżej krótki film. Kilka ujęć z trasy.

Dystans: 58 km. Czas jazdy - niecałe 3h. Czas wyprawy - 5h.

BikeCross w Gnieźnie

2011-05-23T05:50:00.000-07:00

Do Gniezna wybraliśmy się wraz z Jarkiem Dopytałą i Witem Łańcuckim. Obydwaj wybrali dystans Giga (ok. 70km). Ja i Marek pojechaliśmy Mega, 49 km.
Podsumowanie:
Mega: Sławek 18 w open, 8 w M3 - 1:53, Marek 36 w open, 14 w M3 - 1:59. Startowało ok 165 osób.
Giga: Jarek 42 w open - 2:52, Wit 78 w open - 3:22 (awaria - zerwany łańcuch). Startowało ok. 100 osób.
To co na plus to dobra pogoda, ciekawa trasa i możliwość wyżycia się na bike'u i sprawdzenia z innymi.
Kilka zdjęć:

FC w Pile

2011-05-07T10:36:00.000-07:00

Przyjemnie jest mi ogłosić, że dzisiaj podczas XVI Amatorskich Mistrzostw Polski w Kolarstwie Górskim Family Cup (eliminacje dla woj. Wielkopolskiego) w Pile, udało mi się wywalczyć pierwsze miejsce w kategorii Weteranów. Na starcie znalazły się 3 kategorie jednocześnie - juniorzy, weterani o raz weterani starsi. Jednocześnie udało mi się być pierwszym w open.
Także w kategorii weterani dobrze wypadł Andrzej Tomas zajmując IV miejsce. W kategorii seniorów również miejsce IV zajął Marek. W tej samej grupie wiekowej trzeci był Seweryn Kacprzak z Jastrowia, a drugi Irek Gabrych.

Skan z Aktualności Lokalnych

Fragment z magazynu Tempo (TV Asta)

Panorama Złotowska, autor Wiesław Fidurski.

Relacja na xc-mtb.pl

Kujawia XC w Więcborku

2011-05-04T04:38:00.000-07:00

Wczoraj w Więcborku odbyła się kolejna edycja Kujawii XC. Tym razem pojechałem jako fotograf, gdyż ropne zapalenie gardła nie sprzyjało ściganiu się. Zabrałem jednak rower i przejechałem jedną pętlę dla rekonesansu. Dzięki temu mogę powiedzieć, że trasa była naprawdę świetna. Dużo podjazdów i zjazdów oraz zakrętów. Całość poprowadzona w lesie, między jeziorami.
Kilka zdjęć ponizej.

Marek w swojej kategorii ukończył wyścig mniej wiecej w połowie stawki. Pecha miał Seweryn Kacprzak, który po kilkunastu minutach złapał gumę. Ponadto jechali Irek Gabrych oraz Andrzej Karłowicz. Irek w kategroii ''elita" (do lat 30), Andrzej w Supermasters +40 lat.

Wyniki: http://kujawiaxc.pl/wp-content/uploads/2011/03/Wiecbork.pdf

Skan artykułu Wiesława Fidurskiego z Panoramy Złotowskiej.

Expedus

2011-05-01T06:57:00.000-07:00

Dzięki firmie Expedus i Panu Witkowi Nawrockiemu zostałem wyposażony w nowy strój kolarski, produkcji właśnie firmy Expedus. Tym sposobem stanowię jednoosobowy Expedus Bike Team (no chyba, że jest nas więcej, ale póki co nic mi nie wiadomo na ten temat...)

Sam strój rzeczywiście zrobiony jest ze znakomitych materiałów, a jego konstrukcja przemyślana tak, aby uprzyjemnić życie kolarzowi w czasie jazdy.
Na pewno w kilku wyścigach wystartuję w niebieskich barwach i mam nadzieję, że kolor przyniesie mi szczęscie i doprowadzi na podium.
Ponadto, warto zauważyć, że nazwa Expedus całkiem nieźle pasuje do nazwy strony, czyli expedition-mtb ...

Artykuł

2011-04-27T00:51:00.000-07:00

Poniżej artykuł Wiesława Fidurskiego z aktualnego numeru Panoramy Złotowskiej nt. naszych ostatnich startów (po kliknięciu artykuł można powiększyć).

Wielkanocny Wał Pomorski

2011-04-24T12:52:00.000-07:00

Długi weekend, dużo czasu = długa wycieczka / długi trening. Wraz z Markiem i Andrzejem ruszyliśmy następującą trasą: Złotów - Jastrowie - Kolonia Brzeźnica - silosy atomowe - przeprawa przez lasy i rzekę - Zdbice - Szwecja - Krępsko - Plecemin - Krajenka - Złotów = 110 km, w sumie ponad 6h.

Krótka fotorelacja poniżej.

Jazda z wiatrem ok 35 km/h

Kolegialne pożeranie świątecznego jajka

Pamiątkowe zdjęcie

Po około godzinnym kluczeniu po lesie z mapą, docieramy do rzeki. Mostu brak, zatem przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę...

...będziem kolarzami...

Po sforsowaniu rzeki, podążając wciąz na zachód, szlakiem Rudego 102, w końcu go znajdujemy...

Po krótkiej regeneracji już tylko długa droga powrotna przez lasy...

I to by było na tyle. Wkrótce kolejne relacje.

Skandia MTB w Chodzieży

2011-04-18T05:16:00.000-07:00

Jak zwykle podczas Skandii w Chodzieży pogoda dopisała. Tylko dlatego zdecydowałem się wystartować mimo przeziębienia. Szkoda byłoby odpuścić taką imprezę i to tak blisko od domu, tym bardziej że na miejscu stawiło się wielu kolegów ze Złotowa i okolic.
Jakoś tak wyszło, że prawie wszyscy pojechaliśmy dystans 37 km. Na najdłuższy Mega pojechał Zdzisław Baran, któremu pechowa awaria nie pozwoliła ukończyć zawodów.

Na średni dystans wybrał się Andrzej Karowicz, kończąc na miejscu 79 w open i 6 w M5 (na około 180 zawodników).

Na dystansie 37 km wystartowalo 327 zawodników. Jakoś idiotycznie wyszło, że stanąłem niemal na końcu stawki. Po kilku kilometrach od startu udało mi się jednak dojść Andrzeja, Kazika, Marka, Irka. Do Seweryna zabrakło mi około minuty (14 w open i 5 w M3).

Tym sposobem, po 1h:30m:29sek, zakończyłem na 19 miejscu w open i 7 w kat. M3, ze stratą 8 minut do zwycięzcy. KiIlka minut później zjawił się Irek Gabrych (27 w open i 10 w M2), następnie Marek (42 w open i 17 w kat. M3), Kazik Kowalski (55 w open i 3 w M5) oraz nasz debiutant Andrzej Tomas (73 w open i 28 w kat. M3).

Marek oraz Kazik ścigali się ponadto w kategorii Samorządowcy. Marek z czasem 1:33:33 zajął w swojej kategorii wiekowo - samorządowej 3 miejsce, Kazik z czasem 1:40:41 odpowiednio miejsce pierwsze.

Sympatyczna impreza, wesołe towarzystwo, dobra pogoda, no i ciekawa trasa. Warto było być.

Wyniki tutaj

Relacja z tvp sport.

Tekst: SD

Foto: TD

Murowana Goślina - Powerade Suzuki MTB Marathon

2011-04-12T02:57:00.000-07:00

I po zawodach. W Murowanej Goślinie zjawiła się spora reprezentacja Złotowa i okolic.

Na ten moment, z braku czasu, tylko krótkie podsumowanie. Ja jechałem dystans Mega (70 km), na którym wystartowało około 600 zawodników i ostatecznie ze stratą 21 minut do zwycięzcy zająłem „bardzo dobre” 128 miejsce (46 w kat. M3) z czasem 2:45:19. Marek na Mini (40 km), na około 300 zawodników, zajął miejsce 20 w open i 11 w M3 z czasem 1:41:41 (strata 13:21).

Inni „nasi ludzie”: Zdzisław Baran na Giga (ponad 100 km) 43 w open, 2 w M6 3:59:23 (strata 28 min); Andrzej Karłowicz na Mega 248 w open, 8 w M5, 3:06:57 (strata 43 min); Seweryn Kacprzak na Mini 7 w open i 3 w M3, 1:37:10 (strata 8:51). Irek Gabrych też był. Pojechał jednak anonimowo, poza konkursem.

Trasa płaska, dobra dla szosowców, ale ze sporymi dodatkami piaskownic. Urozmaiceniem jak zwykle była Dziewicza Góra, ze zjazdem o miłej nazwie Killer.

Dla tych co nie byli krótki, ale interesujący film z wyścigu.

Relacje na mtbnews i na stronie red. Kurka oraz bikeworld.

I kilka zdjęć. Na każdym ktoś znajomy.

Start jutro

2011-04-09T12:18:00.000-07:00

Zaczynamy, jak zazwyczaj, od Powerade Suzuki MTB Marathon (czy jakoś tak...). Jutrzejszy start będzie dla mnie, jak zazwyczaj na początku sezonu, sprawdzeniem jak mają się sprawy u progu sezonu wyścigowego. Nie będzie fajerwerków. Antybiotyki brane 4 tygodnie temu tak jak skutecznie mnie wyleczyły z choroby, równie skutecznie osłabiły mnie do poziomu ślimaka, co jest wielce odczuwalne podczas ostatnich przejażdzek, gdyż nazwanie tego treningami byłoby przesadą...

W tym sezonie ścigał się będę na niedawno zakupionym Scott Aspect 20. Jak widać na zdjęciu, nowy nabytek, prezentuje się podobnie do używanego przeze mnie w poprzednich sezonach Scale'a 50.

W tym sezonie jako członek Goggle Pro Active Eyewear Team nie będę osamotniony. Do drużyny dołączyli Marek i Andrzej. W jutrzejszych zawodach pojawi się Marek i ja. Andrzej pierwszy start w nowych barwach zaliczy na Skandii w Chodzieży.

Mogę teraz pobawić się prognozowanie. Na jutrzejszych zawodach pojawi się zapewne około 1200 osób. Zazwyczaj 50% jedzie na dystansie Mega. Porównując do poprzednich lat, tłumy przede mną i tłumy za mną, słabszą formę i sto milionów innych czynników przewiduję, że zajmę około 250 w open i około 75 w M3. Zobaczymy.

Za tydzień Skandia. Tam powinno być lepiej. W maju, jeśli dobrze pójdzie, powinno być chociaż jedno podium. W tym sezonie będzie ich mniej niż w 2010, gdyż postnowiłem częsciej ścigać się na długich dystansach, a tam konkurencja jest spora, w tym zawodowi zawodnicy. Przynajmniej będzie ciekawie, a o to w tym chodzi.

Jutro odsłona pierwsza sezonu 2011. Możemy życzyć sobie powodzenia.

Podsumowanie sezonu 2010

2010-12-27T03:18:00.000-08:00

Wyścigi

Zaczęło się w Dolsku. Tradycyjnie na początku sezonu, pierwsze dwa wyścigi traktuję bardziej rozgrzewkowo dla wejścia w rytm wyścigowy. Podczas tej edycji Poerade Suzuki MTB Marthon na dystansie 65 km zająłem 111 miejsce open i 33 w M3. Już 2 tygodnie poźniej podczas Skandii w Chodzieży wypróbowałem docelowy w tym sezonie typ dystansu 40 km. Tam było lepiej - 9 miejsce open i 4 w M3. Do podium zabrakło długości roweru.

W maju wziąłem udział w trzech imprezach, wszystkie XC. Dwa razy puchar Thule, który standardowo kończę w okolicach miejsca 7 -12 oraz zawody w Pile z cyklu Family Cup, gdzie po raz kolejny zająłem drugie miejsce, zaraz za Piotrem Nowackim.

Czerwiec był udanym miesiącem - 1 miejsce w M3 w maratonie w Bytowie, 1 miejsce w open w maratonie Gryfa w Starym Kurowie oraz impreza treningowa, czyli Puchar Thule w Chodzieży z miejscem 10-ym.

Lipiec stał dla mnie pod znakiem mini wyprawy poprzez Pomorze Srodkowe, która była strzałem w dziesiątkę i pozostanie na zawsze w mojej pamięci. Ponadto dwie imprezy w Połczynie Zdroju podczas 40'C upałów. Pierwsza to XC z cyklu Thule - miejsce 8, a następnego dnia Bike Cross Maraton i miejsce 2 w M3. Sierpień to dla mnie dwa drugie miejsca - raz w Człuchowie (Luiza XC), gdzie na trzecim miejscu zameldował się Marek oraz Gryf MTB w Wałczu, a właściwie w Ostrowcu k/Wałcza.

Wrzesień był bardzo interesujący. Trzecie miejsce w M3 w Gryf Maratonie w Barlinku to sukces biorąc pod uwagę, że ostatnie 7 km jechalem bez powietrza w przednim kole. Gdyby nie to, zameldowałbym się pierwszy w open na dystansie 35km. Kolejne dwie imprezy to szosa w Pile i dwa czwarte miejsca dzień po dniu - raz w jeździe na czas i raz ze startu wspólnego.

Już tydzień później poprawilem sobie humor w Wieleniu, gdzie z numerem 21 na kierownicy wygrałem samo "oczko" wygrywając na dystansie 30 km w M3 i zdobywając przy okazji bagażnik samochodowy na rower firmy Thule. Najwyraźniej we wrześniu byłem i w dobrej formie i szczęscie mi sprzyjalo. Już tydzień po Wieleniu ponownie stanąłem na pierwszym stopniu podium, po raz drugi w tym sezonie w klasyfikacji open. Po raz pierwszy jednak dowiózł mnie na metę 29er. Było to podczas ostatniej imprezy z cyklu Bike Cross, która odbyła się nieopodal Murowanej Gośliny, w Łopuchowie.

Pażdziernik stal pod znakiem wycieczek turystycznych z Markiem i Andrzejem po poligonach Bornego Sulinowa, jednak znalazł się czas na ostatni w sezonie wyścig. Sezon zacząłem dystansem mega i tak też go zakończyłem. Maraton po okolicach Koscierzyny na dystansie 64 km, zakończylem na 4 miejscu w M3.

Cztery czwarte miejsca, jedno trzecie, cztery drugie i aż cztery pierwsze, w tym dwa w open. Sezon 2010 uważam za lepszy, niż było w planie!

Kilometry

Wcale nie bylo ich tak wiele. Przejechalem dużo mniej, niż w poprzednich latach, bo tylko okolo 7600 km. Co prawda przygotowywałem się do krótkich dystansów 30 - 40 km i stąd nie było potrzeby nabijania setek kaemów.

Sprzęt

Treningi i wyprawa - tu moim towarzyszem był Scott Aspect 40. Rewelacyjny rower, bazawaryjny, przyjemny w jeździe. Niestety został sprzedany, aby zasilić portfel przy zakupie 29-era Gary Fisher Mamba, który zajął jego miejsce. Sprzętem wyścigowym pozostał Scott Scale, który jeszcze mnie nigdy nie zawiódł i który uważam za najlepszy rower do ścigania. Pozostanie nim także w sezonie 2011.

Drużyna

To był mój pierwszy rok w Goggle Pro Active Eyewear Team. Dzięki temu udało mi się poznać kilka nowych sympatycznych osób, a i na trasie wyścigów robiło się raźniej, widząc swoich. Sponsor zaopatrzyl nas w okulary i stroje i wywiązał się ze wszystkich zobowiązań w 100%, tak więc jest nieźle.

Wygląda na to, że w sezonie 2011 do GPEAT dołączy też i Marek.

Zdarzyło się, że w weekend w Połczynie Zdroju w sobotę (Thule XC) startowałem jako zawodnik GPEAT, natomiast w niedzielę (Bike Cross) jako zawodnik LKS Drogowiec Złotów.

Rok 2011

Kalendarz startów jest w trakcie układania. Więcej w najbliższych tygodniach.

Poniżej pokaz slajdów, ilustrowany muzyką - wybrane momenty tego sezonu...

I jeszcze krótki filmik do tego samego motywu muzycznego (próby rozgryzienia programu do montażu, tak wiec nie jest to arcydzieło...)

Tajna baza odnaleziona!

2010-10-31T10:50:00.000-07:00

Ostatnimi czasy nasze jednodniowe wypady Rowerowego Korpusu Ekspedycyjnego mają charakter na poły militarny. Przynajmniej taki jest cel wycieczek od wrzosowisk Bornego Sulinowa począwszy, na których "trenował" E.Rommel, poprzez dawne miasta - bazy, jak Kłomino i wspomniane Borne, aż do dzisieszego punktu docelowego wyprawy - miejsca, gdzie jeszcze niedawno była gotowa do odpalenia broń nuklearna. Poniżej kilka zdjęć z lasu niedaleko Brzeźnicy Kolonii.

Na miejsce dojechaliśmy jadąc okopami...

Big wheel wjedzie wszędzie.

Poniżej bunkier, a w nim człowiek w hełmie... Nie! To ja w kasku!

W wydłużonej drodze powrotnej postój nad jeziorem Krępsko...

...i jesienne krajobrazy...

Dystans: 87 km.

Wyprawa do Bornego Sulinowa i Zaginionego Miasta, czyli od świtu do zmierzchu

2010-10-10T11:05:00.000-07:00

Tak ładną niedzielę należało ładnie wykorzystać. Dlatego też wraz z Markiem i Andrzejem umyśliliśmy sobie wybrać się poprzez rezerwaty, wrzosowiska do Bornego Sulinowa.

Instrukcja czytania - najpierw mamy zdanie lub dwa opisu, a poniżej następuje zdjęcie.

Najpierw dotarliśmy do Doliny Pięciu Rzek. Z tymi rzekami to może przesada, ale jest ładnie.

Następnie przelecieliśmy przez Okonek, w stronę dawnych poligonów

Zaczęły się wrzosowiska

My nabieraliśmy sił posilając się tym i owym...

... a rowery w tym czasie czerpały energię z Ziemi za pomocą brzózki

Następnie ruszyliśmy terenami, gdzie drogi ciągną się po horyzont, czasami jest dużo piachu i można spotkać żmije. Żmiji nie spotkaliśmy. Były za to motyle, a świerszcze cykały niczym w lipcowe popołudnie.

W końcu dotarliśmy do Bornego Sulinowa. Tam odwiedziliśmy pizzerię.

Po zjedzeniu pizzy, wypiciu kawy ruszamy dalej. Oczywiście przy czołgu należało zrobić zdjęcie.

Z pomocą nawigacji ruszyliśmy poprzez pola, lasy i wrzosy w stronę Zaginionego Miasta, czyli Gródka znanego także jako Kłomino.

Kłomino prawie minęliśmy. Jest dość zarośnięte. GPS to jednak przydatne urządzenie. Dotarliśmy do postapokaliptycznej rzeczywistości.

Słońce dziwnie szybko chyliło się ku zachodowi, ruszyliśmy więc w stronę Złotowa

Po kilkunastu kilometrach nastąpił ostatni postój regeneracyjny. Nad jeziorkiem.

Podsumowując: 122 km, 7 godzin jazdy. To był udany dzień.

Maraton w Kościerzynie 3.10.2010

2010-10-09T08:55:00.000-07:00

Cieszę się, że na koniec tego sezonu miałem okazję jeszcze raz pojeździć po Kaszubach. Tym razem nie wycieczkowo, lecz biorąc udział w III Jesiennym Maratonie MTB. Jak to zwykle bywa ze Złotowa jedynymi zawodnikami byłem ja i Marek. Dla odmiany, aby jak najwięcej nacieszyć się pięknymi kaszubskimi krajobrazami, wybraliśmy dystans Mega o długości ponad 60 km. Na tym dystansie stanęło na lini startu prawie 130 zawodników.
Miejscem startu był Ośrodek Strzelnica, położony w lesie, obok miasta.

Trasa wiodła zarówno szerokimi polnymi i leśnymi trasami, jak i wąskimi, leśnymi singletrackami góra - dół, góra - dół.

Jezior było mnóstwo i były wszędzie - po lewej, po prawej, za tobą, przed tobą.

Ostatecznie zająłem IV miejsce w kategroii M3. Niby dobre...

Marek, także w M3, zajął miejsce piętnaste.

Po wyścigu makaron, kawa i do domu.

Pogoda udana, impreza sympatyczna, trasa extra.
Link do strony organizatorów oraz link do artykułu w mtbnews.pl
To już ostatni wyścig w tym sezonie.

Bike Cross w Łopuchowie 26.09.2010

2010-09-26T12:15:00.000-07:00

Bardzo udany dzień - pierwsze miejsce na dystansie 36 km w klasyfikacji open oraz tym samym pierwsze w kategorii M3. Tym razem po zywcięstwo zaniosła mnie Mamba Gary Fisher.
Poniższe zdjęcia dzięki uprzejmości Adama Tomczaka, który takze pojawia się na poniższych zdjęciach.

A wcześniej było tak...

Poniżej z Adamem, który w swojej kategorii też był pierwszy i III w open.

foto: Ola Bońka

Kilka słów o imprezie na mtbnews.pl

Maraton Michałki w Wieleniu

2010-09-18T12:58:00.000-07:00

Dystans 30 km. Rok temu miejsce drugie, tym razem poprawa - miejsce pierwsze, najwyższy stopień podium.

Także w kategorii M3 - Marek miejsce piąte. Jarosław Dopytała - miejsce czwarte. Wit Łańcucki w kategorii M4 - miejsce pierwsze.
Na powyższym zdjeciu na miejscu trzecim Marcin Hemperek, z którym w tym sezonie zmieniamy się czasami miejscem na pudle.
Ten numer startowy okazał się dla mnie szczęśliwy.

Piła - szosy ciag dalszy

2010-09-13T03:25:00.000-07:00

W niedzielę odbył się wyścig ze startu wspólnego. Trzeba przyznać, że organizatorzy zadbali o zabezpieczenie trasy i bezpieczeństwo uczestników. Tym razem ponownie byłem na miejscu IV.

Co prawda na zdjęciu jestem na miejscu V, ale to kolejna pomyłka. Po samym wyścigu okazało się, że znowu sklasyfikowano mnie w kategorii "szosa". Po wyjaśnieniu wyszło, że jestem czwarty zaraz za Witem Łańcuckim z Grupy Rowerowej Lipka. Gdy przyszło do dekoracji, kolega, który był piąty został wyczytany i udekorowany jako trzeci. Później okazało się to pomyłką. Cóż...

Muszę dodać, że moja średnia - około 38km/h - oraz dobry wynik to w większości efekt pracy Marka, któremu przez 85% trasy siedziałem na kole i który dowózł mnie do mety. Niestety oprócz niego oraz trochę pracy jeszcze jednego z zawodników, z naszej około ośmioosobowej grupy nie było chętnych do zmian. Ja sam wyszedłem na dwie, trzy kilkuminutowe zmiany, ale na rowerze MTB nie jestem w stanie (i nie widzę sensu) holować kolarzy szosowych. W naszej grupie także przez pierwszą połowę trasy bardzo aktywnie jechał Wit Łańcucki (też na MTB), który starał się zmobilizować grupę. Niestety, jak wspomniałem, większość z nich była głucha na te wezwania.

Organizatorzy oprócz zabezpieczenia trasy zadbali też o poczęstunek i napoje dla uczestników. Także w ramach wpisowego każdy otrzymał prezent w postaci bawełnianej koszulki oraz porządnego zestawu witamin. Dopisała także pogoda. Fajna impreza na 5. Byłoby z plusem, ale minus dla sędziów.

Podsumowując: impreza fajna, ale tym bardziej upewniłem się, że moim żywiołem jest MTB. Tam zdobyte miejsce jest w 97% efektem własnej pracy.

Mistrzostwa Piły 11.09.2010 - jazda na czas

2010-09-11T12:28:00.001-07:00

Jak w temacie. Dla mnie była to okazaj do sprawdzenia Mamby. "Duże koła są szybsze", ale na szosie w kategorii MTB szybsze okazały się koła trekingowe i slicki. Moje czwarte miejsce na 22 oceniam jako niezłe, tym bardziej że były to moje pierwsze w życiu zawody na szosie i pierwsza jazda na czas. Szkoda, że organizatorzy popełnili pomyłkę i sklasyfikowali mnie jako "rower szosowy". Poniższe zdjęcie to już naprawienie błędu sędziów i wręczenie mi dyplomu.

Andrzej zajął 8 miejsce, czyli pierwsze 30% startujących. Całkiem niezły wynik.
Marek poprawił trochę czas sprzed roku. Miejsce 14 na 22 w M2 szosa.

foto: TD

tekst: SD

Gryf Maraton - Barlinek 5.09.2010

2010-09-05T22:42:00.000-07:00

To był mój trzynasty wyścig w tym sezonie. Jak to czasami bywa trzynastka okazała się pechowa. Prowadząc w klasyfikacji open na dystansie 36 km, z dużą przewagą nad drugim i kolejnymi zawodnikami, na 29-ym kilometrze złapałem gumę w przednim kole. Zaczęła się walka z czasem i błotnistym, ostatnim odcinkiem trasy. Bez powietrza w przednim kole jedzie się niestety beznadziejnie. Zostałem prześcignięty przez kilku zawodników, co ostatecznie dało mi trzecie miejsce w M3. Marek zajął miejsce 9 w M3. Wyniki tutaj.
Wkrótce więcej zdjęć.

Linki do filmów na YT. Załapałem się na obydwu. Przynajmniej mogłem zobaczyć jak konkurenci pokonywali najtrudniejsze fragmenty.

Film z podjazdu na ok. 8-ym kilometrze.

A tu film z najostrzejszego podjazdu na ok. 25-ym kilometrze.

Nowy nabytek - Gary Fisher Mamba

2010-09-02T03:16:00.000-07:00

28 sierpnia zostałem w końcu szczęśliwym posiadaczem twenty ninera, tudzież - jak niektórzy piszą - tłentynajnera, inaczej zwanego 29erem. Konkretnie jest to Gary Fisher Mamba. Jeszcze konkretniej model z 2009, w eleganckim niebieskim malunku.
Kilka słów z wrażeń i porównań. Miałem okazję w tym roku testować GF Cobia (2010). Mamba jest modelem niższym. Czym to się przejawia? Właściwie dwie podstawowe sprawy, czyli amortyzator oraz napęd. Amortyzator w Mambie to Rock Shox Dart 3, w Cobii był to Rock Shox Tora. Według mnie lepiej sprawdza się Tora, no ale... Co do napędu to Mamba jako jedyna w serii 29 GF ma 8-rzędową kasetę, co jak dla mnie zupełnie wystarczy.

Plusy w stosunku do Cobii 2010 i także Mamaby 2010 są dwa. I to konkretne. Pierwszy to opony. W mojej Mambie są to to wielkie Bontranger'y 2.1. Tegoroczne modele dostały oponki chudziutkie, dobre na asfalt i szuter. Moja Mamba przez piachy i teren idzie tak, że można nawet nie zauważyć pogorszenia się nawierzchni. No i kolor - ładny, żywy niebieski. Tegoroczne modele są albo czarno - szare (Cobia) lub biało czerwone (to jeszcze jest OK).

Rozpędza się to to powoli i ciężko, lecz wprawione w ruch pędzi niczym pośpieszny i to bez względu, czy w terenie, czy też po asfalcie, na którym wczoraj udało mi się osiągnąć niemal 60 km/h.
Zadziwiająco łatwo pokonuje podjazdy najeżone przeszkodami typu, gałęzie i kłody. Dużo się wcześniej na ten temat naczytałem, ale dopiero teraz zobaczyłem jak to działa. Szok!
Nie ma sensu pisać długiej recenzji, gdyż takowa pojawiła się już w bikeBoard - link tutaj.
Jako że Mamba jest modelem podstawowym w kolekcji 29erów GF i waży niemal 14 kg, póki co raczej nie będę na niej brał udziału w wyścigach. Pozostanie rowerem treningowo - rekreacyjnym. Do momentu, gdy poziom up-grade'u zminimalizuje wagę i przybliży ją do poziomu rowerów wyścigowych.

foto: MD

I jeszcze aktualizacja z 3 września. Kilka zdjęć mojego autorstwa w ostatnich promieniach letniego słońca.

Maraton szosowy w Kołobrzegu 21.08.2010.

2010-08-30T04:56:00.000-07:00

Poniżej relacja Marka z impezy szosowej w Kołobrzegu.

Po raz drugi wziąłem udział w maratonie szosowym. Zdobyłem kolejne cenne doświadczenia w tej dyscyplinie kolarstwa. Wystartowałem z mastersami mojej drużyny LKS Drogowiec na dystansie 82 km. W przypadku szosy współpraca w grupie to połowa sukcesu. Mogę tylko żałować, że nasza grupa rozpadła się praktycznie na pierwszych kilometrach.

Grupa kolarzy, z którą przyszło mi jechać przez cały wyścig nie była zbyt skora do współpracy, a ja natomiast nie miałem zamiaru robić za „zająca” na którym można się zawiesić przez większą cześć wyścigu. Mimo wszystko mieliśmy w miarę dobre tempo i dochodziliśmy grupy startujące przed nami. Ostatecznie w klasyfikacji open zająłem 33 miejsce na 200 zawodników. Czas 2:29:28. Natomiast w kategorii M3 zająłem 8 miejsce. Porównując do ubiegłego wyniku w Choszcznie wykonałem 100% postępu. Jednak pewien niedosyt pozostał, gdyż były realne możliwości osiągnięcia jeszcze lepszego rezultatu.

Autor: Marek
Zdjęcia: TD

Gryf MTB - Ostrowiec k/Wałcza

2010-08-22T14:48:00.001-07:00

Po raz pierwszy Maraton Gryfa Pomorskiego zawitał do Wałcza, a właściwie Ostrowca k/Wałcza. Na starcie stanęło około 200 zawodników, w tym Andrzej Kaiser. Do wyboru były 2 dystanse: 38km lub 2x38km. Setka zawodników, w tym i ja i Marek, wybraliśmy dystans 38km.

Sama trasa była w 98% płaska, co wynika z ukształtowania naszych okolic, jednak organizatorzy „wycisnęli” z niej wszystko co najciekawsze. Były leśne ścieżki, piasek, korzenie, ale były też fragmenty bruku i asfaltu. Do mety dotarłem jako drugi w mojej kategorii M3, a piąty w klasyfikacji generalnej, tracąc minutę i 5 sekund do zwycięzcy (1:26:00). Może byłoby lepiej, gdyby nie to, że na około 5-ym kilometrze w tylne koło wkręciła mi się półmetrowa gałąź. Wyszarpanie tego cholerstwa z koła i zębatek zajęło mi kilkadziesiąt sekund. Marek, dzień po wyścigu szosowym w Kołobrzegu, zajął 9 miejsce w kategorii M3 (1:36:57), a 26 w generalce.
Poniżej dekoracja.

Dopisała pogoda. Słońce i około 30’C upał. Organizatorzy postarali się bardzo i spragnieni mogli do oporu napić się soków, wody lub częstować się arbuzami.

Zdjęcia dzięki uprzejmości 3Media.
Wyniki tutaj. A galeria tutaj.

Luiza XC w Człuchowie 22.08.10

2010-08-16T04:38:00.000-07:00

Zawody MTB XC, które odbyły się w Człuchowie, były debiutem organizatorów. Jeśli nie liczyć pewnych potknięć podczas zliczania kolejności zawodników na mecie, impreza była jak najbardziej udana.

Do rzeczy. Na starcie stanęła nasza siódemka ze Złotowa i okolic, w tym wracający do ścigania Zdzisław Baran. Miejsce rozegrania zawodów - Park Luizy, tuż obok człuchowskiego zamku. Sama trasa przebiegała między innymi poprzez dawną fosę i wyrwę w murach krzyżackiej twierdzy. Oprócz dystansu rodzinnego – 6km o łagodnym profilu trasy, przygotowano trasę bardziej wymagającą, gdzie do wyboru były dystanse 15 i 30 km. Obydwa wyścigi okazały się być mocno obstawione przez bardzo dobrych i uznanych zawodników, w tym braci Banachów z zawodowej grupy Mróz, którzy stanowią czołówkę na arenie polskiego kolarstwa.

Nasza ekipa po równo obstawiła obydwa dystanse. Na 15 km wystartowało ponad 50 zawodników, w tym Zdzisław Baran, Seweryn Kacprzak z Nadarzyc oraz ja i Marek. Na dystansie 30km, stanęła podobna liczebnie grupa zawodników. Tutaj swoich sił spróbowali Zdzisław Betscher, Andrzej Karłowicz i Jan Biela. Krótszy dystans okazał się być dla nas bardzo udany. Zdzisław Baran w swojej kategorii wiekowej zajął pierwsze miejsce, natomiast w kategorii M1 drugie miejsce podium zająłem ja, a trzecie Marek. Miejsce pierwsze zajął Piotr Nowacki z Piły. Na dystansie 30 km, w kategorii M2 nie do pokonania okazał się Zbigiew Betscher, zajmując pierwsze miejsce w swojej kategorii wiekowej.

Kilka moich wrażeń. W zasadzie kolejność ustaliła się już w połowie pierwszego okrążenia. Na czoło wysunęli się młodzi zawodnicy (głównie z Baszty Bytów) oraz Piotr Nowacki (UKS Piła). Następnie jechała trzyosobowa grupka - ja, Zdzisław Baran (Corratec Team) oraz młody zawodnik (Baszta Bytów). Za nami, gdzieś w oddali - cała reszta. Ponieważ czołówka trochę nam odjechała, a nasza trójka składała się z przedstawicieli trzech kategorii wiekowych, nie czułem motywacji do zwiększenia wysiłku, jechałem więc stałym tempem. Kolejność między nami zmieniała się na trasie. Ostatecznie młodzieniec z Bytowa, na ostatnim okrążeniu zniknął gdzieś za nami, a na metę wjechałem "na kole" Zdzisława Barana", który tym sposobem był czwartym, a ja piątym zawodnikiem w generalce, co ostatecznie odpowiednio przełożyło się na pierwsze i drugie miejsce w kategoriach wiekowych.

Trochę zdjęć poniżej. Wyniki tutaj

tekst: SD
foto: TD

MTB Marathon Głuszyca 1.08.2010

2010-08-10T11:51:00.000-07:00

Poniżej relacja Marka z maratonu w Głuszycy.

Tradycyjnie co roku, już po raz czwarty w ramach urlopu wybrałem się do Głuszycy, aby wziąć udział w górskim maratonie w Sudetach. Kilka dni przed zawodami jeździłem lokalnymi szlakami rowerowymi delektując się urozmaiconym, pięknym terenem. Nie na darmo maraton w Głuszycy uznawany jest za jeden z najcięższych w Polsce. Wielu kolarzy miało spore problemy z pokonaniem trasy, na której zarówno zjazdy i podjazdy były bardzo ciężkie, a przy tym wymagające bardzo dobrej techniki jazdy. Zawody potraktowałem spokojnie i bez presji na osiągnięcie wyniku. Wystartowałem na dystansie Mega 63 km. Mój wynik: kat. M3 (41/142), open 131/447. Czas 4:33:33.

Poniżej mała galeria zdjęć.

Jazda w Sudetach to mtb w prawdziwym wydaniu.

Przy okazji był czas na obejrzenie lokalnych atrakcji z czasów II Wojny Światowej.

Zawody w Głuszycy zgromadziły wielu zawodników z kraju i zagranicy.

W trakcie maratonu.

Już po wyczerpujących zawodach.

Marek

Pierwsze podsumowanie sezonu 2010

2010-07-21T09:05:00.000-07:00

Połowa sezonu minęła, zatem czas na krótkie podsumowanie. Wziąłem udział w dzisięciu imprezach, pięć XC i pięć maratonów. Udało mi się wywlaczyć podium 4 razy - 2 razy miejsce pierwsze, w tym raz w open; 2 razy miejsce drugie. Tylko 3 sekundy zabrakło podczas Skandii, abym zdobył miejsce trzecie.
W międzyczasie zrobiłem wyprawę z sakwami przez Kaszuby nad morze, co było super przygodą i odpoczynkiem od treningów. Po tym wszystkim udałem się pod Grunwald, gdzie spędziłem kilka świetnych dni
W Pucharze Thule, póki co zajmuję 9 miejsce w klasyfikacji Supermasters. Wedle planu, chciałem być w pierwszej dziesiątce. Zatem i tutaj wszystko jak należy.
Nic dodać, nic ująć - pierwszą połowę tegorocznego sezonu MTB uważam za bardzo udaną.

Kolejne wyścigi dopiero od połowy sierpnia. Czy druga połowa sezonu bedzie równie udana? Tego nie wiem. Wiem za to, że warto trenować, fajnie jest się pościgać i dobrze jest po prostu cieszyć się z jazdy.

Maraton - Połczyn Zdrój 11.07.2010

2010-07-12T11:42:00.000-07:00

Dzień po zawodach XC MTB, wziąłem udział wraz z Markiem w maratonie, również w Połczynie. Obydwaj wybraliśmy dystans 25km. Trasa okazała się interesująca i wymagająca. Ostatecznie zająłem II miejsce, a Marek VI. Na pewno wynik Marka byłby lepszy, gdyby nie salto na rowerze, które poturbowało i jego i sprzęt. Jak wiadomo, taki epizod na kilka minut wybija zawodnika z rytmu.
Tym razem wystąpiłem także w barwach LKS Drogowiec Złotów. Strój GPEAT po sobotnich zawodach nie nadawał się do wystąpień publicznych. Połczyńskie błotko zrobiło swoje.
Poniżej foto z ceremonii dekoracji.

Tak było przed (zaklinanie roweru...)

Chwilę po starcie..

A tak po...

Pamiątkowe zdjęcie z red. Kurkiem oraz panią burmistrz Połczyna Zdroju.

Ciekawostką jest fakt, że na materiałach promocyjnych maratonu, kuponach żywieniowych oraz dyplomach dla zwycięzców widniała moja podobizna. Zdjęcie ze mną z 2009 roku podczas szczecińskiej edycji Maratonu Gryfa Pomorskiego okazało się z jakichś powodów na tyle interesujące, że jak stwierdził Piotr Nowacki, zostałem "twarzą tego maratonu".

Thule - Połczyn Zdrój 10.07.2010

2010-07-12T11:11:00.000-07:00

W sobotę 10.07 wziąłem udział w kolejnej odsłonie cyklu Thule. Tym razem w Połczynie Zdroju. Tym sposobem postanowiłem rozpocząć urlop.
Pogoda dodała od siebie dodatkowe utrudnienie - 35'C w cieniu.
Sama trasa, jak dla mnie, była dość technicznie wymagająca, delikatnie mówiąc. Dlatego też skupiłem się na tym, aby dojechać w całości do mety.

Udało się. Miejsce VIII w M1 (w-g nieoficjalnych wyników), to mniej więcej to czego się spodziewałem. Któryś z zawodników, udzielając na mecie wywiadu redaktorowi Kurkowi powiedział krótko: "To było piekło".
S.

MTB Marathon Murowana Goślina - relacja Marka

2010-07-07T02:41:00.000-07:00

Dzisiaj relacja Marka z MTB Marathon 4.07.2010, z Murowanej Gośliny.

Start w Murowanej Goślinie tradycyjnie potraktowałem jako osobny, niezobowiązujący wyścig. Nie czułem presji wyniku. Na starcie zawodów stawiło się około tysiąca zawodników na poszczególnych dystansach. Tym razem spróbowałem wziąć udział w dystansie mini, w którym najlepiej się czuję. Rzeczywisty dystans tamtejszej trasy wynosi 44 km. Murowana G. to teren płaski i dlatego od samego początku w tumanach kurzu nadawane było wysokie tempo. Mi tego rodzaju zawody bardzo odpowiadają. Nawet piach i upał nie przeszkadzały mi tego dnia. Jechało mi się naprawdę dobrze, cały czas systematycznie wyprzedzałem innych w jednostajnym szybkim tempie. Przypominało mi to wyścig szosowy, co lubię, a wrażenia były bardzo zbliżone.

Po godzinie jazdy miałem już przejechane 30 km. Zaskoczyło i ucieszyło mnie to zarazem. Nie przypuszczałem wcześniej, że mogę wykręcić taki czas. Pomyślałem, że uda mi się uzyskać dobry wynik i miejsce, a cały czas miałem dużo sił do dalszej jazdy. Jedynym wzniesieniem była Dziewicza Góra z jej słynnym zjazdem „killerem”, który wcale nie jest taki straszny jak sugeruje nadana mu nazwa. Krótka część maratonu prowadziła trasą xc co było ciekawym urozmaiceniem. Według oznaczeń do mety pozostało 5 km i wtedy uruchomiłem wszystkie rezerwy na finisz. Wyprzedziłem szybko kilku zawodników, co mnie dodatkowo zmotywowało do zwiększania prędkości. Jadąc dalej samotnie zgodnie ze strzałkami spostrzegłem, że brakuje zabudowań, a powinienem zbliżać się już do mety. Poza tym zauważyłem, że znam już ten teren i jechałem tamtędy wcześniej. Zapytałem przechodzącego spacerowicza, o drogę, a ten mi odpowiedział, że jadę zupełnie w odwrotną stronę. W tym momencie wiedziałem, że mogę zapomnieć o dobrym miejscu. Dosyć mnie to zdołowało, tym bardziej, że potencjalnie mogłem osiągnąć do tej pory najlepszy rezultat w sezonie. Wracając spotkałem również grupę innych kolarzy, którzy tak jak ja zabłądzili i nie wiedzieli którędy jechać. Krótka wymiana zdań i ruszamy już wolniejszym, zwykłym tempem. Do tej pory nie wiem, gdzie popełniłem błąd na trasie. Przejechałem dodatkowe 16 km tracąc przy tym czas na szukanie szlaku. Myślę, że było to około 30 minut straty. Przejechałem w sumie 60 km, prawie tyle co dystans mega. Szkoda, że tak się stało, ponieważ mogłem osiągnąć naprawdę dobry wynik, a byłem tego dnia w formie. Po pewnym czasie trafiliśmy w końcu na metę w Murowanej Goślinie. Niestety pomyłka na trasie wpłynęła negatywnie na mój wynik. Ostatecznie w kategori M3 zająłem 59 miejsce na 116 zawodników i 126/240 open na dystansie mini. Czas 2:19:33. Zawody okazały się dobrym sprawdzianem do jazdy w peletonie oraz przed kolejnymi startami w płaskich maratonach, zarówno mtb jak i szosowych.
Marek

Ekspedycja II - Pomorze Środkowe / Zachodnie Kaszuby

2010-07-04T12:08:00.000-07:00

Krótka (foto) relacja z wyprawy w stronę morza, a dokładniej Słowińskiego Parku Narodowego. Było dużo słońca i kilometrów.
We wtorek naszła mnie ochota na dłuższą wyprawę rowerową. Pogoda sprzyjała temu idealnie.

Dzień 1 - 154 km, 10h
Dzień 2 - 84 km, 6h
Dzień 3 - 99 km, 6h
Dzień 4 - 101 km, 6h

W środę wyruszyłem. Ponieważ od 20 lat nie robiłem tego typu wycieczek, spakowanie i przygotowanie trochę potrwało i wyruszyłem o 10.45.

Rower wyglądał jak poniżej. Scott Aspect został doposażony o bagażnik Accenta i zwykłe sakwy.

A tak wyglądałem ja na leśnych i polnych ścieżkach

Tak wyglądały polne ścieżki. Typowe, ładne polskie krajobrazy...

W poszukiwaniu właściwego kierunku pomagały mapy i GPS. Poniżej w Puszczy Słupskiej

Tamże rozbiłem pierwsze obozowisko

Poniższe 4 zdjęcia pokazują, że jazda nad morze nie musi oznaczać stania w korkach...

W końcu dotarłem do Słowińskiego Parku Narodowego. Najpierw było j. Gardno...

...potem bładzenie jego brzegiem i poszukiwanie ścieżki do morza...

...a następnie mówiąc słowami GPS - "dotarłeś do celu"

Wieczór i noc spędziłem w nadmorskiej miejscowości, rozbiwszy namiot na polu namiotowym. Zwiedzanie, zjedzenie wielkiej ryby, a kojnego dnia trochę plażowania i w drogę. Kaszuby znowu okazały się bardzo urokliwe

Kolejne spokojne miejsce nad jeziorem udało mi sięznależć około 19.00

Ostatniego dnia, w sobotę, leśne pięciorzędne asfaltówki były praktycznie puste

W okolicach Trudnej, dwadzieścia kilka km od domu, licznik odmówił posłuszeństwa

Tym sposobem, czwartego dnia dotarłem do domu. Zmęczony, ale zadowolony. Trochę odpocznę, zanim zacznę planować kolejną tego typu wyprawę. Podstawowa nauka, jaką z niej wyniosłem to to, że zwykłe sportowe siodełko, może nie być wystarczające na wielogodzinne jazdy na takich ekspedycjach.

Sławek

Gryf MTB w Starym Kurowie - I miejsce open!

2010-06-28T03:08:00.000-07:00

Wczoraj odbyła się kolejna odsłona Maratonu Gryfa Pomorskiego. Dla mnie i Marka była to pierwsza edycja w tym cyklu, w tym sezonie. Tym samym pozycja startowa nie była rewelacyjna, zwłaszcza że start usytuowany był na wąskim podjeździe, otoczonym krzakami. Dystans do pokonania 39 km. Trasa była bardzo interwałowa i równie bardzo piaszczysta. Akurat mi to pasowało, gdyż moje Race Kingi 2.2 radziły sobie w nich niczym czołg. Ilość wzniecanego kurzu powodowała odruch włączenia świateł przeciwmgielnych. Po zejściu z trasy wyglądało się jak po manewrach na pustyni z E.Rommlem.

Moje miejsce nr 1 w open i tym samym 1 w M3 z czasem 1.32, to mój najlepszy wynik w tym sezonie, z którego jestem bardzo zadowolony. Marek zajął miejsce 10 w M3, na co miało też wpływ zgubienie trasy wraz z grupką innych zawodników.

Wpływ na mój wynik miała też na pewno współpraca z Chamerem z mojego teamu GPEAT. Jazda na zmianach znacznie przyśpieszyła nasze tempo. (relacja Chamera tutaj)

To już kolejna, w ciągu kilku lat, edycja Gryfa, którą będę mile wspominał.

Rider

Gary Fisher Cobia - test

2010-06-28T02:39:00.000-07:00

Kilka dni temu miałem przyjemność przetestować w końcu 29era. Konkretnie był to Gary Fisher Cobia. Tutaj podziękowania należą się Piotrowi Nowackiemu z Piły, właścicielowi sklepu i serwisu www.kolarz.pl/ i jednocześnie przedstawiciela marki Trek / Gary Fisher w naszym regionie.

Na początku zaznaczę, że poniższa recenzja to wrażenia użytkownika 26 calowca. Konkretnie na co dzień jeżdżę i trenuję na Scott Aspect 40, a ścigam się na Scott Scale 50, dlatego też te modele są dla mnie punktem odniesienia.

Do tej pory, ostatnie 3 lata, jedynie czytałem na wielu forach o różnicach, zaletach i wadach. Wypowiadali się przeciwnicy i zwolennicy, użytkownicy i teoretycy. W końcu sam mogłem spróbować jak to jest.

Pierwsze wrażenie po usadowieniu się w siodełku, to.. oczywiście – „Ale wielkie koła!” Natomiast kilka chwil po ruszeniu, druga myśl – „Ależ on szybki”. Jadąc po asfalcie, niewielki nakładem sił Cobia sunie wiele szybciej niż standardowy MTB. Na pewno jest w tym duża zasługa opon – wąskich Bontrager 2.0. Te niestety nie sprawdziły się w terenie, w luźnym piachu. Rower prawie stawał w miejscu. Dla porównania Continental Race King 2.2 w takim samym piachu idą naprzód jak czołg. Skoro jesteśmy w terenie – rzeczywiście 29er pochłania wiele nierówności i po prostu sunie naprzód z siłą spokoju. Na hardtailu 26 po kilkunastu kilometrach leśnej drogi, pełnej korzeni i zrytej momentami przez leśnych ludzi, można być lekko „wytelepanym” i ogólnie zniechęconym do tej formy rekreacji. Cobia zapewnia wciąż przyjemność z jazdy.

Postanowiłem także sprawdzić sprzęt na złotowskiej trasie XC, gdzie rozgrywane są m.in. zawody z cyklu Thule XC. Okazało się, że Cobia płynnie pokonuje wszelki zakręty, świetnie radzi sobie na zjazdach, płynie siłą rozpędu pod lekkie podjazdy, ale… Niestety zawsze jest jakieś „ale”. Na stromych, twardych podjazdach wymaga siły i energii, aby jakoś się wtoczyć. Tu zdecydowanie wygrywa Scale, który jednak jest specjalnie stworzony do tego typu terenu, więc nie ma się co dziwić.

W mieście Cobia także czuje się jak ryba w wodzie (notabene – cobia to rodzaj ryby). Zgrabnie przemyka między innymi użytkownikami ruchu, robiąc to płynnie i z gracją. W ogóle jedna z głównych cech, rzucających się w oczy, po przesiadce z 26 calowca, to spokój i brak nerwowości w dużym rowerze.

Są też minusy. Wiążą się one ze sobą w pewien sposób. Pierwszy to kierownica, mostek, klamki hamulców. Wszystko to wygląda na dość prymitywne i z niższej półki. W cenie 3650 PLN klient oczekiwałby czegoś lepszego. W ogóle mankamentem jest cena. W tej kwocie standardowy MTB ma dużo lepszy osprzęt. Będąc przy osprzęcie – mechaniczne hamulce tarczowe Avid BB5 są naprawdę niezłe.

Podsumowując: na plus niewątpliwie zapisać można przyjemność z jazdy. Rower może nie najlepiej nada się na zawody typu XC, ale na maratonie może się popisać. Minus: cena. Oraz opony, które moim zdaniem kwalifikują się na natychmiastowej wymiany. No chyba, że użytkownik będzie unikał piaszczystych dróg.

Na zakończenie, jako ciekawostka, zdjęcie USS Cobia – amerykański okręt podwodny, zwodowany w 1943.

Thlue Cup Chodzież

2010-06-24T23:12:00.000-07:00

20 czerwca był dniem kolejnych zmagań z cyklu Thule Cup. Znana trasa w Chodzieży, w miarę łatwa technicznie, ale wymagająca ze swoimi podjazdami.

Na starcie reprezentacja złotowska w osobie mojej, Marka i Irka Gabrycha. Ja i Marek w MI, Irek w Elicie.

Wszystkich mastersów wystartowało w sumie 49. W kategorii MI było nas 22. Ostatecznie ja zająłem miejsce 10 w MI i 15 w supermasters, a Marek odpowiednio 21 i 35. Irek solidarnie do nas zajął miejsce 12 na 17 zawodników.

Impreza sympatyczna. Na koniec wygrałem w losowaniu śpiwór. To chyba znak, aby wypocząć lub zostać sakwiarzem.

A tak serio, nie jest tak strasznie. Pomimo opuszczenia dwóch pierwszych edycji, na chwilę obecą, w klasyfikacji generalnej supermasters jestem 25 na 145 sklasyfikowanych, a w MI - 8 na 71 zawodników.

Relacja mtbnews.pl

Pętla Drawska 12.06.2010

2010-06-15T01:24:00.000-07:00

Tym razem zamieszczam poniżej relację Marka.

Maraton szosowy „Pętla Drawska”- 12.06.2010

Start w wyścigu szosowym w Choszcznie z cyklu Pucharu Polski był moim debiutem w tej dyscyplinie. Trasa została podzielona na trzy dystanse 83, 185 i 265 km, w których wystartowało łącznie blisko 400 kolarzy z całego kraju. Zawody odbywały się przy otwartym ruchu drogowym. Wystartowałem na najkrótszym dystansie. Starty odbywały się już od godziny 8.00 w grupach 15 osobowych, w odstępach 5 minut. Jak się później okazało, start w poszczególnej grupie ma kluczowe znaczenie dla przebiegu wyścigu. Przy zapisywaniu się należało podać orientacyjny czas przejazdu i stąd m.in. wynika przydział do danej grupy o określonym poziomie. Chyba podałem zbyt długi czas 2 godz. 40 min… Wystartowałem o godz. 9.35. Początek wyścigu zupełnie odmienny od mtb, nikt nie chciał prowadzić, spokojne, dość wolne tempo bez przepychanek charakterystycznych dla jazdy w terenie. Jechałem na czele ulicami Choszczna za pilotem- motocyklistą. Za mną podążał peleton mojej grupy, który nie kwapił się do współpracy. To było tzw. „czarowanie” i obserwacja innych. Po 5 km za miastem nawiązałem kontakt z dwoma kolarzami, z którymi wspólnie ustaliliśmy, że trzeba zwiększyć tempo i odjechać grupie. W ten sposób rozpoczęliśmy „ucieczkę”. Ku mojemu zaskoczeniu odjazd poszedł łatwo i nikt nawet nie próbował nas dojść na bliski dystans. I tak podążaliśmy przez kolejne kilometry we trójkę. Wspólnie z moimi towarzyszami robiliśmy krótkie i mocne zmiany. Każdy pracował po równo. Wkrótce zaczęliśmy doganiać i mijać także kolarzy, którzy startowali przed nami. Niestety odpadali od nas po kilku chwilach. Ostatnie 20 km pokonałem we dwójkę z zawodnikiem nr 311, z którym jechałem od początku. Końcówka to doganianie kolejnych kolarzy, wysokie tempo momentami 55 km/h, dość niebezpieczny finisz ulicami Choszczna i wjazd na „kreskę” mety. Po wjeździe na mecie uściski dłoni za wspólną jazdę. Ostatecznie w klasyfikacji open z czasem 2:27:44 i średnią prędkością 33,7 km/h zająłem 66 miejsce na 124 zawodników, 17 miejsce w kategorii M3 oraz pierwsze miejsce z mojej grupy startowej. W zawodach startował także inny zawodnik ze Złotowa- Adam Lucarz, były kolarz LKS Drogowiec. Uplasował się on na 36 miejscu w open i 10 w kat. M3 na tym samym dystansie 83 km. Na zakończenie kilka moich wniosków ze ścigania się na szosie. Bardzo przydały mi się wcześniejsze treningi z kolarzami „Drogowca”, które nauczyły mnie zachowania i odpowiednich reakcji w peletonie. Szkoda, że nikt z nich nie startował w Choszcznie, to w grupie mielibyśmy z pewnością dobre wyniki. Jak już wspomniałem bardzo duże znaczenie mają zawodnicy, z którymi się współpracuje i odpowiednia taktyka. Z moimi jechało mi się dobrze. Chociaż uważam, że miałem znacznie więcej siły i rezerw mocy, rozważałem nawet odjazd, samotną ucieczkę i dojście kogoś przede mną. Jednocześnie obawiałem się utraty sił i tego, że dogonią mnie ci z tyłu, co przy dużym wietrze było prawdopodobne.

Przebieg zawodów dał mi na przyszłość dużo do myślenia jak należy opracować strategię działania. Ściganie na szosie bardzo mi się spodobało, w szczególności ze względu na wysokie prędkości, przebieg zawodów, nawiązywanie współpracy z kolarzami i odpowiednie przygotowanie taktyczne.

tekst: Marek Dereszkiewicz
foto: Tadeusz Dereszkiewicz

Maraton w Bytowie - I miejsce

2010-06-07T02:44:00.000-07:00

W minioną sobotę bytowski MLKS BASZTA BYTÓW zorganizował III Rodzinny Rajd Rowerowy. Nazwa „rodzinny” może być myląca, gdyż na starcie stanęło wielu zawodników z silnych klubów takich jak Corratec Team, Legia Felt Warszawa, Subaru Trek Gdynia. Zawodnicy mieli do wyboru dystanse 10 km, 30 km i 60 km. Większość uczestników to zawodnicy lokalnego klubu oraz KSR Kościerzyna. Jedynym zawodnikiem ze Złotowa byłem ja. Tym razem w kategorii M3, na dystansie 30 km, zdobyłem pierwsze miejsce.

Same zawody zostały przeprowadzone na profesjonalnym poziomie. Oznakowanie trasy nie odbiegało niczym od imprez tej rangi co np. Skandia MTB Maraton. Sama impreza odbyła się w sympatycznej atmosferze na terenie bytowskiego MOSiR.

tekst: Sławek
foto: Irek Gabrych

WLM Thule Oborniki - 30.05.2010

2010-05-31T23:00:00.000-07:00

Tym razem wyścigi na torze motocrossowym. Trasa dla specjalistów od jazdy po hopkach, muldach, piachu i 180' zakrętach. Ja do takowych się nie zaliczam, zatem tym razem miejsce 12/40 w klasyfikacji Supermasters i 9/20 w Masters. Ponadto najnormalniej w świecie, tego dnia nie jechało mi się dobrze. Ale jak mawiają "no excuse". Trzeba przemyśleć sprawy, aby następnym razem było lepiej.

Start ten dał mi kolejne punkty w cyklu Thule i pnę się w górę - 12 w M1 (na 61) oraz 34 (na 132) w Supermasters. Jak dotąd startowałem w dwóch z czterech edycji, zatem sytuacja będzie jasna i klarowna na koniec sezonu. W klasyfikacji w kategorii należy wziąć udział w 7 z 9 edycji, natomiast do klasyfikacji Supermasters liczą się 4 najlepsze wyniki. Zatem dobrze byłoby pojechać w Chodzieży oraz przynajmniej jeszcze jakiejś edycji Thule.

Fotorelacja autorstwa Agnieszki poniżej:

Po wyścigu odbyły się dekorację, w której niespodziewanie także uczestniczyłem, gdyż wręczane były statuetki za edycję złotowską, podczas której byłem VII, a wyróżniana jest pierwsza 10-ka. Po dekoracjach tradycyjnie nastąpiła loteria, w której tradycyjnie wygrałem torbę z upominkami. Co ciekawe były wśród nich okulary Goggle.

Sławek

Thule Złotów 9.05.2010

2010-05-10T03:03:00.000-07:00

Dla mnie pierwsza edycja tego cyklu w tym roku. Ponieważ nie jechałem ani w Puszczykowie, ani w Gnieźnie, z braku dorobku punktowego startowałem niemal z końca 40-osobowej grupy mastersów.
Dlatego też zajęte ostatecznie VII miejsce w klasyfikacji, na "singletrackowej" trasie, jest dość dobrym wynikiem. Zwłaszcza, że obsada - jak zwykle w Thule Cup - była mocna.
Poniżej zdjęcia ze zmagań na trasie, autorstwa Agnieszki.

FC w Pile - 1 maja, II drugie miejsce

2010-05-04T03:04:00.000-07:00

W sobotę 1 maja w Pile odbyły się Amatorskie Mistrzostwa Polski w Kolarstwie Górskim, z cyklu Family Cup. Impreza ta była jednocześnie eliminacjami wielkopolskimi do finału ogólnokrajowego, który odbędzie się we wrześniu w Kielcach.

Ostatecznie zająłem drugie miejsce za Piotrem Nowackim z Piły. Marek w swojej kategorii zajął miejsce szóste.

Poniżej kilka zdjęć z zawodów.

link do relacji w Życiu Piły

Pełne wyniki

Tekst: Sławek

Foto: AB, TD

Skandia I - Chodzież 25.04.2010

2010-04-29T23:46:00.000-07:00

3 sekundy do III miejsca

Tyle właśnie zabrakło mi do podium podczas I edycji Skandia MTB Maraton. Wyścig odbył się w Chodzieży 25 kwietnia i jest pierwszą edycją Skandii, na który składa się 8 maratonów w Polsce, a których finał odbędzie się w Rzeszowie 26 września.

Zawody w Chodzieży zgromadziły ponad 800 zawodników z całego kraju. Do wyboru były trzy dystanse – 95, 54 i 41 km. Na dystansie 41 km wystartowało ponad 300 zawodników, a wśród nich Andrzej Karłowicz (LKS Drogowiec) ze Złotowa – miejsce 101 w kategorii open i 7 w kategorii M5 z czasem 1:53 oraz Wit Łańcucki (Grupa Rowerowa Lipka) – miejsce 34 w kategorii open i 4 w kategorii M4, czas 1:34. Jak wspomniałem, zająłem 9 miejsce w kategorii open i 4 miejsce w kategorii M3, z czasem 1:28. O pechu może mówić inny nasz kolega na dystansie 41 km – Ireneusz Gabrych (Pro-Cycling Team), który w ferworze walki zgubił trasę, nie zaliczył punktu kontrolnego i ostatecznie nie został sklasyfikowany.

Myślę, że błędem było zbytnie kalkulowanie od około 20 km. Zamiast tego należało jechać „ile fabryka dała”. Niestety, gdy nie wiadomo ile jeszcze kilometrów będzie jechało się przez pola pod wiatr, zanim dotrze się do lasu, a pogoń jest 100 m z tyłu, wtedy można przeliczyć się w swoich kalkulacjach. Pościg dotarł, a finisz na asfalcie nie poszedł po mojej myśli. Nie mam wprawy w szosowych sprintach po miejskich asfaltach. Tym sposobem otarłem się o podium.

Należy w tym miejscu wspomnieć, że 9 maja Złotów będzie gościł kolarzy MTB podczas II edycji Pucharu Wielkopolski w XC MTB, imprezy z cyklu Puchar Thule. Gospodarzem jest złotowski LKS Drogowiec.

Na koniec zdjęcie cappo di frutti di mare - Ala Langone z obstawą, czyli Czesław Lang we własnej osobie. Pistolet służył do odstrzeliwania oszustów i szuj wszelakich. Na szczęscie nie było takiej potrzeby i posłużył jedynie jako sygnał do startów.

Tekst: Sławek
Foto: pierwsze i ostatnie Agnieszka, reszta - zasoby wwww.

MTB Marathon w Dolsku - 10.04.2010

2010-04-12T04:47:00.000-07:00

W końcu nadszedł długo oczekiwany pierwszy wyścig w sezonie 2010. Pomimo, że nastawiam się głównie na XC oraz krótkie dystanse w maratonach, w Dolsku zdecydowałem się na dystans Mega. Z dwóch powodów – po pierwsze: treningowych, po drugie – dla sprawdzenia się na początku sezonu. Na około 1000 zawodników około 60% wybrało Mega, a dystanse Giga i Mini było obstawione mniej więcej równo przez pozostałe 20% i 20% startujących. Mój dystans liczył 65 km. Brałem pod uwagę to, iż w tym sezonie nie „nabijałem” dużych ilości kilometrów, dlatego też postanowiłem rozsądnie gospodarować siłami. Towarzystwo miałem doborowe, gdyż na lini startu zameldowały się dziewczyny z CCC, z Mają Włoszczowską na czele.

Samo miejsce startu – parking na obrzeżach Dolska – nie porażało pięknem. Parking był o wiele za mały, aby pomieścić wszystkich uczestników. Kolejka do rejestracji w biurze zawodów miała chyba z 300 metrów. Za wpisowe niemal 100 zł w zamian otrzymywało się garstkę makaronu na mecie. Ale mniejsza o to. Grunt to wyścig.

Zaczęło się z opóźnieniem. Od samego początku była to szalona jazda w tłumie. Trasa była oznakowana bardzo dobrze, zatem cała moja uwaga mogła być spokojnie skierowana na innych ścigających, a raczej na to, aby nie wpadli mi pod kierownicę. Lub ja im.

Pogoda typowa na kwiecień, zatem na trasie przetrwałem opady deszczu, wichury i przyjemnie grzejące słoneczko. Miałem nadzieję, że po około 15 -20 km peleton przerzedzi się. Nadzieja okazała się płonna. Do samej mety jechało się za kimś, obok kogoś lub przed kimś. Dwie rzeczy sprawiły, że trasa nie podobała mi się. Był to brak jakichkolwiek górek oraz chyba z 20 km asfaltu. Właśnie na asfalcie spotkał mnie najbardziej nieprzyjemny moment tych zawodów, mianowicie upadek przy zbyt szybkim wejściu w zakręt na mokrej nawierzchni. Po pozbieraniu ruszyłem dalej, jednak moja grupka już odjechała i przez kilka km-ów jechałem w tempie spacerowym stopniowo dochodząc do siebie. Poobijany, w padającym deszczu, pod wiatr – to wszystko nie podnosiło morale. Ale cóż, w końcu chyba to moja ulubiona dyscyplina? Później było lepiej – wyszło słońce, wróciły siły, dogoniłem co niektórych kolarzy, którzy odjechali mi po upadku.

Zakończyłem wyścig z czasem 2:18, tracąc około 15 minut do zwycięzcy na dystansie 65 km. Biorąc pod uwagę upadek i wysiłek w okolicach 90% jestem pozytywnie zaskoczony. Miejsce nie oddaje wyniku i nie brzmi to zbyt imponująco - 111 w open i 33 w M3. Ale wyścigi na które czekam dopiero przede mną.
Szkoda też, że byłym jedynym zawodnikiem ze Złotowa. Dobrze za to, że chociaż w przelocie, ale jednak udało mi siezamienić kilka słów z osobami z mojego nowego teamu.

Tekst: Sławek
Foto: Agnieszka

Relacja w bikeworld

Relacja w mtbnews

Relacja na stronie teamowej

Relacja na onet

Poniżej artykuł z Panoramy Złotowskiej 13.04.2010:

Kalendarium 2010

2010-03-18T05:36:00.000-07:00

Poniżej mój wstępny program startów w tym sezonie - data / miejscowość i impreza / barwy klubowe.
Pogrubione są imprezy dla mnie priorytetowe. Na szaro te, w których z różnych powodów raczej nie pojadę.

~~1. 28.03 - Thule Puszczykowo – GPAET~~

1. 10.04 - MTBMarathon - Dolsk - GPEAT (33/111/600)

2. 18.04 - MTBMarathon - Murowana Goślina - GPEAT (przesunięty na 4.07)

3. 25.04 – Skandia – Chodzież (GPAET) (9/4/300)

4. 25.04 - I edycja Gryf – Szczecin (GPAET)

5. 1.05 – Family Cup (GPAE) (II)

~~6. 03.05 – Thule – Gniezno (GPAET)~~

7. 09.05 – Thule – Złotów (7/40)

16.05 Bieg Zawilca – Złotów (102/22/407)

8. 23.05 - III edycja Gryf Gorzów Wlkp. (Bogdaniec) GPAET (odwołany)

9. 30.05 – Thule – Oborniki - GPAET (17/13/44)

10. 6.06 – BikeCross – Gniezno - GPAET (przesunięty na 18.07)

11. 13.06 IV edycja Gryf - Wałcz - GPAET (odwołany)

12. 20.06 – Thule - Chodzież - GPEAT

13. 27.06 - V edycja Gryf - Stare Kurowo - GPAET

14. 3.07 Hanza Maraton Frankfurt

15. 10.07 Thule Połczyn XC

16. 11/07 BikeCross - Połczyn Wielkopolskie

17. 08/08 BikeCross - Suchy Las Wielkopolskie

18. 21.08 Jarocin

19. 29.08 Dziewicza Góra ( mistrzostwa WLKP w XCMTB )

20. 4.09 Kielce – finał FC

21. 5.09 VI edycja – Gryf MTB Barlinek

22. 12/09 BikeCross - Leszno Wielkopolskie

23. 26.09 VII edycja – Gryf MTB Szczecin – finał

24. 09.10 Września Finał Puchar Thule

25. ….. Michałki MTB

Walne ściganie

2010-03-14T12:56:00.000-07:00

- A ile kosztuje taka, jak jej tam... przerzutka? - pyta starszy pan.

- Tak około 70 zł - odpowiada mu drugi.

- Hmmm... A ile my w ogóle mamy tych rowerów..? - wciąż dopytuje pierwszy.

To nie rozmowa ciekawego kolarstwa laika z działaczem klubu kolarskiego. Obydwaj są w nim od lat.

9 marca 2010 miałem okazję uczestniczyć w walnym zebraniu LKS Drogowiec, w którego barwach jeżdżę od roku. Nie mam zamiaru pisać relacji z zebrania, lecz raczej podzielić się moimi refleksjami związanymi z działaniem klubu. Przede wszystkim byłem mocno zdziwiony, że do klubu należą osoby nie mające pojęcia o wielu podstawowych sprawach związanych z kolarstwem np. ile kosztuje przerzutka. Jak można należeć do jakiejś organizacji i mieć wpływ na wydawanie pieniędzy nie mając pojęcia o co w tym chodzi? No dobrze, powiedzmy że jest to wybaczalne w przypadku osób, które mają czuwać nad rozwojem młodych kolarzy i zajmują się treningami i pracą z młodzieżą i nie interesuje ich cena sprzętu. Jednak przy średniej wieku zebranych osób - 99 lat, to chyba nie to. A propos - słysząc, że trener łata wytarte opony kawałkami tektury, aby młodzi mieli jak jeździć, dosłownie chce się płakać. Dlaczego? Dlatego, że taka nędza! Nie wyśmiewam tutaj klubu, ale zwracam uwagę na podejście władz miasta, które na roczną działalność klubu przeznaczają coś około 15 tys zł, pokazując tym jak bardzo "zależy" im na tej dyscyplinie, wynikach i młodzieży, która widzi tam swoją szansę rozowoju osobistego i sportowego. Jaki obraz się wyłonił podczas tego zebrania? Taki, że oto dzieci jeżdża na starych zdezelowanych rowerach, które w całości trzymają się jedynie dzięki pasji i zaangażowaniu trenera Mitkowskiego. Taki, że brakuje pieniędzy na paliwo, wyjazdy, starty, a jedynym sposobem, aby to wszystko się dalej kręciło jest poszukiwanie sponsorów. Dlatego też gdy otrzymałem propozycję zostania członkiem Zarządu, musiałem powiedzieć "nie". I to nie tylko dlatego, że nie chcę należeć do dowództwa dryfującego, po oceanie polskiego kolarstwa, wraku jakim jawi się LKS Drogowiec. Także dlatego, co muszę szczerze zaznaczyć, że nie czuję się powołany do wychowywania i pracy z młodzieżą, a tym przecież powinno być przyjęcie na siebie takiej odpowiedzialności. Bardzo cenię i szanuję pracę i podejście innych osób, które są gotowe do takich poświęceń, jednak nie byłbym w stanie robić czegoś czego nie czuję. To dobre dla hipokrytów. Specyfika LKS Drogowiec polega na tym, że jest to klub dla młodzieży szkolnej, która korzysta ze wszystkich dostępnych świadczeń. Grupa kolarzy masters finansuje się w całości sama. Zaznaczam, że nie krytykuję tej formy. Bardzo dobrze, że młodzi kolarze, których rodziców nie stać na sfinansowanie pasji swoich dzieci, mają szansę rozwijać się w ten sposób, jeździć na zawody, zobaczyć kawałek Polski. Jednak ja osobiście byłbym w stanie zaangażować się w klub, w którym włożony wysiłek zaprocentuje nie tylko w postaci moralnego poczucia dobrze spełnionego obowiązku, ale też w formie coraz lepszych wyników grupy masters, wsólnych startów w krajowych zawodach, brania udziału w różnych cyklach także w klasyfikacji drużynowych. Niestety mastersi w Drogowcu ściagają się na treningach i trenują na zawodach. Tak to niestety najczęściej wygląda. Nie dotyczy to oczywiście wszystkich, ale około 80% tzw. drużyny. Rzecz jasna mają do tego pełne prawo - ich rowery, ich czas, ich pieniądze, ich hobby, ich sprawa.

Smutne było także według mnie zrzeczenie się funkcji prezesa przez Pana Wiesława Fidurskiego, który chyba był najlepszą osobą pełniącą tą funkcję. Zarówno pod kątem wiedzy kolarskiej - sam przez lata brał udział w wielu imprezach MTB i szosowych - oraz przygotowania pod kątem organizacji pracy własnej i umiejętności organizacyjnych, a także współpracy z kolarzami, sponsorami, działaczami i wszystkimi innymi. Osoba, która wie co chce i potrafi zaplanować i realizować cele oraz mająca autorytet. Nowo powołany prezes niestety jest dla mnie osobą obcą. Nigdy nie widziałem go na rowerze na naszych treningach i w ogóle widziałem go po raz pierwszy. Zresztą podobnie jak kilka osób biorących udział w zebraniu, o których nie wiedziałem, że należą do Drogowca i nawet bym ich o to nigdy nie podejrzewał.

Kolejną sprawą jest to, że od około miesiąca należę jednocześnie do Goggle Pro Active Eyewear Team. W najbliższym sezonie mam zamiar reprezentować na wyścigach GPAET. Jest to grupa kolarzy amatorów MTB z całego kraju, sponsorowana częsciowo przez firmę PROSTAF, dystrybutora okularów sportowych marki Goggle. W tym teamie widzę coś, czego mi brakowało w złotowskim Drogowcu. Zapowiada się mieanowicie interesująca możliwość wspólnych startów, ustalenia wyścigów na których pojawimy się razem, klasyfikacji drużynowej. Okazuje się, że łatwiej jest to zorganizować z ludźmi rozsianymi po całej Polsce, niż z kolegami z drużyny i tego samego miasta. Dodam tutaj, może nieco złosliwie, że w GPEAT będę miał na sobie reklamy firmy, która przynajmniej coś rzeczywiście sponsoruje. W koszulce Drogowca z reklamami np MZUKU (i kilku innych nawet bardziej widocznych logo...) na plecach nigdy nie otrzymałem nic od wspomnianych "sponsorów". Ani batona, ani banana, ani proszku do wyprania tychże ciuchów. Już rok temu, wstępując do drużyny, uważałem że mastersi - jako samofinansujący się - powinni mieć inny wzór koszulek niż młodzież, czyli bez logo sponsorów. No, ale to już sprawa na osobny temat.

Wracając do głownego wątku. W maju w Złotowie ma mieć miejsce jedenasta edycja zawodów Pucharu Thule, organizowana przez LKS Drogowiec. W poprzednim roku impreza ta miała nawet rangę zawodów pucharu Wielkopolski. Czy w tym roku zawody również się odbędą? Czy może raczej zamiast zawodów będzie wielki zawód, jeśli okaże się że zabrakło środków, umiejętności organizacyjnych i determinacji nowych władz klubu? Oby nie. Aczkolwiek na chwilę obecną pieniążków jest mało i zapowiada się dreptanie ścieżek u dyrektorów złotowskich firm, w poszukiwaniu symbolicznej złotówki wsparcia. Nie zazdroszczę. Jako zwykły członek Drogowca, chętnie pomogę przy pracach takich jak rozpropagowaniu imprezy w światku kolarskim w Polsce, czy też innych sprawach jak taśmowanie trasy itp. Nie czuję się jednak na siłach, aby chodzić i prosić o datki.

Smutne jest to, że ludzie którzy chcą zrobić coś dla innych, dla młodzieży, robią to kosztem nie tylko własnego czasu, ale i pieniędzy. Trener Mitkowski, naprawiący rozpadający się, przestarzały sprzęt. Dotychczasowy Prezes Fidurski poszukujący sponsorów, organizujący złotowskie zawody, które dorobiły się sporej renomy w polskim, kolarskim światku. Tymczasem duże środki przepadają gdzieś nie wiadomo gdzie i po co. Smutne jest też to, że do takich organizacji jak LKS, z drugiej strony, należą osoby, które mają chyba w genach zakodowane, aby przynależeć do organizacji, które mają komisje, porządki obrad, a nie mają natomiast entuzjazmu, wiedzy i doświadczenia. Nie wyglądają też na osoby, które jeżdżą na rowerze. No może jeździły. Kiedyś. Na rowerku. Dziecięcym. 100 lat temu.

A ja przede wszystkim lubię rower. Lubię jeździć. Czuć słońce i pęd wiatru. Lubię się ścigać i czuć tę odrobinę adrenaliny, którą wyzwala rywalizacja. I nie lubię komisji, walnych zebrań, programów obrad. Dlatego zamiast działaczem, wolę pozostać kolarzem.

SD

Skan artykułu - walne zebranie LKS Drogowiec

2010-03-14T10:17:00.000-07:00

9 marca odbyło się walne zebranie zebranie LKS Drogowiec. Marek przystąpił do zarządu klubu. Więcej w skanie.

A jednak się da!

2010-02-06T11:28:00.000-08:00

Zima w pełni i wygląda na to, że nie odpuszcza. Kolarze także nie powinni odpuszczać, co widać na poniższych zdjęciach. Trasa Ośmiorniczki, wokół złotowskiego amfiteatru, dzięki zaangażowaniu Zbigniewa Betschera i kilku innych mastersów jest udostępniona dla ruchu kołowego. Rowerowego oczywiście.

Scott Aspect 40 - test

2009-11-30T01:56:00.000-08:00

Przed zakupem mojego nowego nabytku – Scott Aspect 40 (model z 2010 roku), szukałem w odmętach internetu jakichś recenzji, testów i tego typu podobnych informacji. Udało mi się znaleźć co nieco jedynie na jednej z wielu amerykańskich stron. Trzeba bylo zatem samemu cos napisać. Zatem od tego momentu polskie zasoby wzbogacają się o poniższy test Scott Aspect 40 2010.

Osprzęt
Nie będę na ten temat rozpisywał się dużo, gdyż każdy zainteresowany może zerknąć sobie na stronę producenta.
Jednak kilka własnych u wag i wniosków nie omieszkam wtrącić. Pierwsze co rzuca się w oczy to miłe dla oka malowanie. Żywe niebieskie elementy w połączeniu z bielą i czernią sprawiają, że rower wygląda elegancko, a i jednocześnie kompozycja nawiązuje do stylistyki maszyn xc. Druga rzecz to opony. Opony są wielkie, to jest pewne. Tak więc, gdy przyjrzawszy się z bliska zauważamy, że owe Schwalbe Black Jack są oponami 26x2.10 możemy zdziwić się nieco. Może nie tym, że 26 cali, ale owo 2.10..? Są tak wielkie, że można chyba by rzec, że są to koła 27 calowe. Określone przez producenta jako opony na uniwersalne warunki, w istocie takie są. Po asfalcie toczą się lekko, gładko i pomimo na pierwszy rzut oka agresywnego bieżnika, są beszelestne. Podobnie sprawa się ma na leśnych, bitych drogach. Problem zaczyna się w piachu i błocie. Łatwo wtedy stracić panowanie na rowerem. Ponadto są to opony wzmocnione, z warstwą antyprzebiciową. A jeśli dodamy, że to drutówki, wtedy waga jednej – ok. 940g (!)– przestaje dziwić. Amortyzator Suntur XCR zaskoczył mnie mile tym, że oprócz regulacji tłumienia, oferuje także blokadę skoku. Nie działa wprawdzie doskonale, przy podjazdach na stojąco odczuwa się lekkie stukanie, ale przy tej cenie nie można wymagać cudów.
Miłą rzeczą jest gięta kierownica, zaopatrzona w kolorystycznie dobrane biało czarne gripy.
Manetki przerzutek wyglądają nieco kosmicznie, ale działają płynnie i bez zarzutu. Również hamulce typu v-brake działają zaskakująco dobrze.

Jazda
Na stronie producenta możemy znaleźć informację, iż seria Aspect to tzw. ścieżkowiec. Zaznaczam: Aspect nie ma jeździć po górach, lecz w terenie. I jest to absolutna prawda.
Już po ruszeniu z miejsca pierwsze wrażenie jest takie, że oto możemy tak teraz jechać następne 500 km bez schodzenia z roweru. Sylwetka jest właściwe rekreacyjna. Na długich, płaskich prostych rower jest wręcz idealny. Dopiero, gdy musimy wykonać nagły skręt, lub / i szybki podjazd wtedy widać, że nie jest to maszyna do XC. Waga i geometria robią swoje. Sytuacja zmienia się, gdy odwrócimy mostek. Aspect robi się żwawy i namawia właściciela, aby ten zjechał z drogi i wjechał na krętą ścieżkę. Przedtem polecam jednak zmienić opony, na takie które trzymają się lepiej mokrego i/ lub piaszczystego podłoża. Po dwóch godzinach jazdy w urozmaiconym terenie wciąż jest wygodnie. Plecy nie bolą, kark też nie sprawia problemów. Mogę więc z całą pewnością stwierdzić, że Aspect jest idealny dla początkujących maratończyków. Dlaczego początkujących? Ano dlatego, że ci doświadczeni mogą narzekać na wagę niektórych elementów oraz ich klasę. Z tym jednak nie powinno być problemu, gdyż po lekkim up grade sprzętu możemy zrobić z Aspecta pożeracza kilometrów długodystansowych maratonów. Dodam jednak, że z pewnością sprawdzi się lepiej na tzw. płaskich maratonach. Na podjazdach nie będzie tak żwawy jak np. Scale. Za to bardzo pewnie będzie się prowadził na długich zjazdach. Gięta kierownica i wyprostowana sylwetka sprawia, że można czuć się bezpiecznie. Ale przedtem wymieńmy jednak Black Jacki na coś, co pewniej trzyma się podłoża...

Podsumowanie
Aspecta zakupiłem, aby służył mi jako rower treningowy oraz ewentualnie jako rower wycieczkowy w okresie letnim. Być może nawet wybiorę się nim na jakiś płaski wielkopolski maraton. Przyjemność z jazdy, sprzęt markowy, cena umiarkowana, uniwersalizm. W tym przypadku owe 1590,00 PLN to jedna z moich lepszych inwestycji.

Rider

Zdjęcia: Marek Dereszkiewicz

Podsumowanie sezonu 2009

2009-11-19T22:45:00.000-08:00

Za oknem listopadowe deszcze niespokojne, zatem zamiast kolejnej relacji z zawodów, tym razem czas na podsumowanie sezonu 2009. Czy plan został wykonany? Czy są postępy? O tym poniżej. Jedno jest pewne – wszystkie (no prawie wszystkie) jazdy dały mi wiele radości i satysfakcji, a o to chyba w tym chodzi. No i na pewno jestem mądrzejszy i kilka doświadczeń i wiem nad czym popracować, aby kolejny sezon był jeszcze bardziej udany.

Treningi i wyścigi

Mniej więcej rok temu, chyba też w listopadzie, postanowiłem iż rok 2009 będzie dla mnie rokiem startów w kilku maratonach giga oraz próbie uzyskania jak najlepszego miejsca w Gryf Maraton MTB. To pierwsze założenie wynikało z chęci sprawdzenia się. W czwartym sezonie ścigania wypadało w końcu pościgać się na dystansach 100 km i więcej. Z kolei cykl Gryfa to geograficznie, a co za tym idzie logistycznie i finansowo jedyny dla mnie dostępny cykl maratonów MTB, gdzie mogłem wziąć udział we wszystkich edycjach, bez większego uszczerbku na zawartości portfela. Poza tym to rzeczywiście jedyny tego typu cykl w północno – zachodniej Polsce. Inne imprezy są zlokalizowane albo głęboko na południu albo są rozrzucone po całym kraju, jak np. Skandia. Po trzech latach doświadczeń w Gryfie i trzech obecnościach na podium na dystansie 30 km w sezonie 2008 mogłem poczynić pewne założenia. Plan był taki: miejsce w pierwszej szóstce w generalce w kategorii M3 oraz w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej open. Miejsca w poszczególnych edycjach liczyły się mniej, chodziło o to, aby strata do zwycięzcy poszczególnych edycji nie była zbyt duża. To oraz systematyczność w zajmowaniu miejsc w czołówce wystarczy, aby znaleźć się w miarę wysoko w klasyfikacji generalnej. Mogę powiedzieć, że bywało raz lepiej, raz gorzej, ale udało mi się ukończyć każdą edycję w miarę przyzwoitym czasie, co ostatecznie dało mi w klasyfikacji końcowej szóste miejsce w M3 oraz dziewiąte w open. Plan zatem został wykonany. Szkoda jedynie, że w przeciwieństwie do finału 2008, w tym roku dekoracje finalistów dotyczyły pierwszych trójek oraz zabrakło dekoracji pierwszej dziesiątki. Niby nic, ale jednak... No, ale powiedzmy, że to przez wszechobecny „kryzys”.

Pierwszy w tym sezonie oraz w ogóle życiu dystans giga przejechałem w kwietniu w Murowanej Goślinie podczas Powerade Bikemarathon. Dystans wyniósł 116 km. Przejechałem go bez większego wysiłku, gdyż z obawy przed wyczerpaniem zbyt ostrożnie rozłożyłem siły. Wbrew pozorom podczas wyścigu nie jest to takie proste i wymaga doświadczenia. No, ale za to był ten pierwszy raz z giga. Kolejny pierwszy raz, również w tym samym cyklu, zaliczyłem w Głuszycy, dokąd niespodzianie dla siebie samego zdecydowałem się w ostatniej chwili wyruszyć. Teraz były tym góry. To także było potrzebne doświadczenie. Chyba wypada w końcu zaliczyć maraton MTB w górach, skoro uprawia się dyscyplinę pt. kolarstwo górskie? Tam, podobnie jak w Murowanej Goślinie, pojechałem dla sprawdzenia się w czymś dla mnie nowym. Miejsce było mniej istotne, ostatecznie ukończyłem wyścig w około połowie stawki.

Na pewno są to całkiem odmienne wrażenia od ścigania się po lasach północno – zachodniej Polski. W górach rzeczywiście mamy do czynienia z kolarstwem górskim, na naszych terenach nazwałbym to kolarstwem terenowym (termin przełajowe jest już zarezerwowany dla osobnej dyscypliny).
Oprócz maratonów wziąłem też udział w kilku edycjach Pucharu Wielkopolski w XC. Sama dyscyplina, nie dość że wymagająca siły i kondycji, to w Wielkopolsce stoi na wysokim poziomie. Za każdym razem wyścigi kończyłem w około pierwszych 25-30% stawki, co i tak jest niezłym wynikiem. Co do XCMTB, to trzeci rok z rzędu wziąłem także udział w eliminacjach w Mistrzostwach Kolarstwa Górskiego dla woj. Wielkopolskiego z cyklu Family Cup. Podobnie jak przed rokiem zająłem III miejsce.
Pod koniec sezonu, w październiku, postanowiłem na chwilę wrócić tego co mi wychodziło najlepiej w 2008 roku czyli startów na dystansach 30-35 km. Miał to być test, czy w roku 2010 zająć się tym ponownie. Próba odbyła się w Wieleniu, dokąd początkowo wcale nie planowałem jechać. Jednak słoneczna pogoda oraz chęć sprawdzenia się sprawiły, że stanąłem na starcie. Na około 140 zawodników w klasyfikacji open zajął siódme miejsce, a swojej M3 miejsce drugie. Zatem całkiem nieźle. Nie wiem dlaczego akurat tak się dzieje.
Wiem za to jakie błędy popełniłem. Od wczesnej wiosny było zbyt wiele startów i zbyt mało regeneracji. Wyścigi były co tydzień, a czasami nawet sobota i niedziela. Gdybym zawodowcem to OK. Sztab trenerów, masażystów, lekarzy, dietetyków nie pozwoliłby mi się wykończyć. Niestety amator, który poza treningami i wyścigami musi co rano wstać do pracy, łatwo może przedobrzyć. Właśnie ten nadmiar doprowadził do tego, że od około połowy maja wystąpiły u mnie wszystkie objawy przetrenowania, które utrzymywały się przez cały sezon. Zatem nauka nr. 1 na przyszły rok: jeździć mniej, wygrywać więcej. Przetrenowanie wpłynęło także na późniejszą liczbę treningów oraz liczbę przejechanych kilometrów. Rok 2009 jest dla mnie pod tym względem wyjątkowo słaby – niecałe 7 tys od stycznia do chwili obecnej.

To nad czym muszę mocno popracować to także technika jazdy. Obecny poziom umiejętności oceniłbym w skali od 1 do 10, na około 3. W wyścigach XC słaba technika oznacza nawet około 40 sek na okrążeniu. Okrążeń bywa 6 do 8. Łatwo obliczyć sobie różnicę czasów między zawodnikami o takim samym stopniu wytrenowania, ale o dużej różnicy w umiejętnościach prowadzenia roweru w trudniejszym terenie, pokonywaniu przeszkód, brania zakrętów itp. Nauka nr 2: ćwiczyć technikę jazdy!

Sprzęt

W ciągu ostatniego roku trenowałem na dwóch rowerach: Scott Scale 50 z 2009 roku i trzyletnim Treku 4300. W zawodach startowałem na tym pierwszym. Ostatnio Treka zamieniłem na rzecz kolejnego Scotta, tym razem Aspect 40 z 2010 roku, ale o tym będzie osobny wpis. Scale sprawdził się w 100%. W ciągu roku czyniłem jedynie bieżące konserwacje, typu smarowanie. Przerzutka tylna XT Shadow nie wymagała zakręcenia nawet jedną śrubką i działa idealnie. Sam rower nie jest zbyt lekki (12 kg) i wyposażony jest w opony Continental Mountain King 2.2, które nie dawały mi małych oporów, ale za to miałem pewność, że dadzą radę i w górach i w piachach. Solidne i w sam raz na długie dystanse w zmiennych warunkach. To samo można powiedzieć na temat samego Scale’a. W przyszłym roku zostanie jednak wyposażony przeze mnie w opony do szybszej jazdy, ale i dystanse będą mniej „epickie”. Dobrym posunięciem była wymiana siodełka na Selle Italia, lżejsze i wygodniejsze od fabrycznego. To samo w temacie gripów: na rzecz fabrycznych założyłem Setlaz Armor. Duży komfort, pewny chwyt i nazwa jakoś tak pasująca do charakteru mojego Scotta...

Drużyna

Od tego sezonu, wraz z Markiem, przystąpiliśmy do LKS Drogowiec. Szkoda, że z pozostałymi mastersami nie udało się ustalić wspólnego programu startów, tak abyśmy mogli w wybranym cyklu wziąć udział w klasyfikacji generalnej. Do tego potrzeba zazwyczaj około czterech zawodników.
Nie każdy pewnie sobie zdaje sprawę, ale fakt jeżdżenia z logo kilku sponsorów w zasadzie nic nie oznacza, gdyż dofinansowywani są młodzi kolarze, zaś mastersi muszą sobie radzić sami w kwestii serwisu, opłat startowych itp. Oczywiście bardzo dobrze, że młodzież ma wsparcie ze strony sponsorów, jednak ja rozważam zmianę koszulki na taką, gdzie nie będę nikomu robił darmowej reklamy. Pozytywnym wyjątkiem od tej reguły, jest w tym przypadku fakt, że przynajmniej firma w której pracuję zasponsorowała zakup stroju dla mnie i Marka, dlatego też znak lill-Sport jest jak dla mnie naprawdę zasługującym na swoje miejsce logo na koszulce i spodenkach.

Sezon 2010

Więcej jeździć. Poprawić technikę. Zwiększyć moc i umiejętności szybkościowe. Nie przetrenować się. Stawiać na krótsze dystanse. I wciąż cieszyć się każdą chwilą na rowerze.

A tu w Aktualnościach Lokalnych trochę o nas.

Rider

Sztafeta w Pile 17.10.2009

2009-10-23T04:44:00.000-07:00

17 października na zaproszenie Piotra Nowackiego - trenera UKS Sportowiec z Piły - miałem okazję uczestniczyć w sympatycznej imprezie.

Każdego roku w październiku, w/w klub organizuje na zakończenie sezonu imprezę, na której oprócz ogniska z pieczonymi kiełbaskami, kawy i pączków, można się także pościgać.

Do Piły zdecydowałem się dojechać rowerem. Oczywiście polami i lasami. W Krajence dołączył Kazik Kowalski i jechaliśmy dalej. Na liczniku miałem około 37 km, gdy przyszło się ścigać. Wylosowano 9 czteroosobowych druzyn. Nasza druzyna nr 8, oprócz mnie stanowili dwaj zawodnicy pilskiego Kameleon Team oraz Michał Nowacki z UKS Sportowiec. Po mojej pierwszej zamianie bylismy na drugim miejscu. Do samego końca trwała zażarta walka i ostatecznie skończyliśmy na trzecim stponiu podium. Kolejny puchar do kolekcji na pamiątkę.

A później jeszcze tylko niemal 40 km poprzez lasy...

Podziękowania dla organizatorów za zaproszenie i miłe przyjęcie oraz świetnie zorganizowaną imprezę.

Link do relacji UKS Sportowiec: http://sportowiec.pila.pl/akt_142.html

Link do galerii: http://picasaweb.google.pl/iwanowski.piotr/SztafetaKolarska09#

Wągrowiec - PW w XC 10.10.2009

2009-10-23T04:38:00.000-07:00

Dla porządku należy wspomnieć o ostatniej edycji Pucharu Wielkopolski. Impreza odbyła się w Wągrowcu 10 października. I Marek i ja wystartowaliśmy w kategorii M3. Miejsca to odpowiednio 14 i 8.
W klasyfikacji generalnej zająłem 13 miejsce, startując w 4 z 7 edycji.

Tekst: Sławek

Foto: TD

Maraton Michałki w Wieleniu - 26.09.2009

2009-09-28T00:56:00.000-07:00

Ostatnia sobota - 26 września - była całkiem udanym dniem. I to nie tylko ze względu na słoneczną i upalną pogodę oraz to, że mogłem pościgać się podczas maratonu MTB Michałki w Wieleniu, ale przede wszystkim ze względu na udany rezultat tego ścigania – II miejsce w kategorii M2.

W tym roku wraz z Markiem startowaliśmy na dystansie 30 km. Okazało się, że dystans ten miał całkiem mocną obsadę, a i frekwencja około 140 zawodników wskazywała na to, że nie będzie lekko. Już podczas pierwszych 3 km, gdy trasa biegła po asfalcie, a prędkość oscylowała granicach 40 - 45 km/h, można było mieć problemy z utrzymaniem tempa. Mi udało się dotrzeć do czuba peletonu dzięki rozprowadzeniu Marka, przez co w las wjechałem wraz z czołową grupką. Potem pozostało już tylko jechać co sił w nogach i płucach.
Ostatecznie zająłem drugie miejsce w M3 z czasem 1:02:57, ze stratą niecałych 3 minut do Rafała Łukawskiego z Corratec Team. Marek zjawił się na mecie 4 minuty później zajmując w kategorii M2 miejsce 8.
Sławek

Gryf Maraton MTB VI - Szczecin 13.09.2009

2009-09-17T00:12:00.000-07:00

VI edycja Gryf Maratonu MTB 2009 przeszła do historii. Ja zapamiętam ją jako najbardziej błotnistą edycję. W połowie pierwszej z dwóch rund zaczął padać deszcz, ale solidnie rozpadało się podczas drugiego okrążenia. Ścieżki pokryły się śliskim błotem, a mokre kamienie i korzenie urozmaicały jazdę. Ponieważ zdawałem sobie sprawę, że w klasyfikacji końcowej nie zmieni się wiele, nastawiłem się więc na dotarcie do mety powoli, ale w całości. Tym sposobem zająłem 11 miejsce w M3. Jednak w tym sezonie ważniejsza była dla mnie końcowa klasyfikacja generalna po 6 edycjach.

Czas na trochę statystyki po 6 edycjach Gryf MTB. W końcowej klasyfikacji generalnej open znalazło się 568 zawodników, z których 404 zebrało punkty. W mojej kategorii M3 sklasyfikowano 224 zawodników, a 123 z nich zebrało punkty do klasyfikacji końcowej. W kategorii M2 było to odpowiednio 259 i 114 zawodników.

Na koniec podsumowanie całego cyklu w klasyfikacji generalnej:

Sławek – 6 miejsce w M3, 9 miejsce w generalnej open – 2446,28 pkt
Marek – 9 miejsce w M2, 27 miejsce w generalnej open – 1980,26 pkt

Przed sezonem startowym moim planem co do klasyfikacji końcowej było zajęcie miejsca w pierwszej dziesiątce w klasyfikacji generalnej open oraz w pierwszej szóstce w mojej kategorii wiekowej M3. Można zatem uznać, że plan został wykonany.

Sławek

Szosowe Mistrzostwa Piły - 12.09.2009

2009-09-16T23:25:00.000-07:00

Ponizej relacja Marka z szosowych mistrzostw Piły.

Mistrzostwa Piły w kolarstwie szosowym- jazda indywidalna na czas 12.09.2009.

W imprezie brali udział kolarze LKS Drogowiec Złotów: Andrzej Karłowicz, Zbigniew Betscher, Bogusław Manikowski, Irek Gabrych (kategoria mtb) i ja. Łącznie wystartowało 64 zawodników.
Udział w zawodach był dla mnie debiutem, gdyż zaledwie od tygodnia zacząłem jeździć na „szosówce”. Lubię ten rodzaj dyscypliny, w tym duże prędkości dlatego postanowiłem wziąć udział w zawodach w Pile. Impreza dobrze zorganizowana, sympatyczna atmosfera i rywalizacja na wysokim poziomie- tak mogę w skrócie scharakteryzować „czasówkę”.
W mojej kategorii zająłem 18 miejsce na 25 zawodników. Nie jest to może rewelacyjne osiągnięcie, ale warto było brać udział w pilskich mistrzostwach. Trzeba zacząć więcej trenować na szosie…
Więcej informacji na stronie UKS Sportowiec Piła
http://sportowiec.pila.pl/akt_136.html

Marek

Gryf Maraton MTB - Barlinek 16.08.2009

2009-08-19T01:29:00.000-07:00

Za nami 5 z 6 edycji Maratonu Gryfa Pomorskiego. W ostatni weekend ścigaliśmy się w Barlinku. Trasa zapowiadana jako szybka i płaska, dała się we znaki zwłaszcza na dystansie, na którym oprócz mnie startował także Marek i Wiesław Fidurski. Z zapowiadanych 75 km wyszło 82,4 km, a ostatnie 15 km z mnóstwem zjazdów i podjazdów oraz błota i kolein przy około 30’C upale skutecznie umęczyły zawodników.
Nasze czasy i miejsca w klasyfikacji open oraz w kategoriach:

18. Sławek – czas 3:52:50 - 6 (lub 7?) miejsce w kategorii M3
38. Wiesław Fidurski – czas 4:10:44 - 6 miejsce w kategorii M5
46. Marek – czas 4:21:33 - 10 miejsce w kategorii M2

Przypomnę, że cykl Gryf Maraton MTB składa się z sześciu edycji. Po piątej edycji w Barlinku jestem sklasyfikowany na 5-ej pozycji w klasyfikacji generalnej open oraz na miejscu 4-ym w mojej kategorii wiekowej M3. Biorąc pod uwagę setki sklasyfikowanych zawodników, wynik ten uważam za bardzo dobry. Pozostała jeszcze edycja VI, która odbędzie się 13-ego września w Szczecinie.

Sławek